ค้นหา

ดวงดาวและสายหมอกจะสามารถอยู่ร่วมกันได้ไหมนะ... (Special Episode - กำลังอัพ.. )

หลินเย่ เขาไม่ใช่นักคุณไสย เขาคือดวงอาทิตย์ที่ก้าวเดินในความมืดมิด "ผมมาที่นี่เพื่อทำเพียงสามสิ่งเท่านั้น" "กำจัดปิศาจ, กำจัดปิศาจ, และให้ตายเถอะ, กำจัดปิศาจ!"

แม้ข้าไม่อาจร่วมทางเคียงข้างเจ้าไปได้ตราบสิ้นลมหายใจ แต่ไม่ว่าอย่างไรสำหรับข้าเจ้าก็ยังเป็นน้อง เป็นน้องชายที่ดื้อด้านและหลงผิด เป็นน้องชายครอบครัวคนสุดท้ายที่เหลืออยู่ของข้า

ที่หน่วยพิฆาตอสูรนั้นมีคำเล่าลือต่อๆ กันมาว่า มีวิญญาณของมิโกะตัวน้อยตนหนึ่งคอยป่วนเหล่าเสาหลักและนักล่าอสูรอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน แม้แต่ท่านเจ้าของคฤหาสน์เองก็ยังคุมไม่ได้เลย!

"ข้ารู้สึกคุ้นเคยกับแววตาของเจ้ายิ่งนัก!" นั่นคือคำทักทายแรกระหว่างเขาและเธอ "...วา" และเขา..พูดในสิ่งที่เธอคิดออกมาด้วยล่ะ

ผมจะสามารถ...เปลี่ยนแปลงโชคชะตาได้ใช่มั้ยนะ

ตัวท่านนั้นเอาแต่ปกป้องผู้อื่น แล้วเมื่อใดท่านจะปกป้องตนเอง

โดนส่งไปยังโลกที่มีปีศาจก็ไม่ติดใจอะไรหรอกนะ แต่ไหงดันใช้เวทมนตร์ไม่ได้ล่ะเนี่ย

อุตส่าห์ได้พักเกษียณแต่ทำไมข้าถึงกลับมาอยู่ในร่างของไอ้เด็กอิตาโดริ ยูจิอีก!?

เด็กสาวที่ต้องสูญเสียครอบครัวไป 2 ครั้งด้วยฝีมือของอสูร ได้ตัดสินใจเข้าร่วมหน่วยพิฆาตอสูร ทว่าปราณที่เธอใช้นำมาซึ่งโชคชะตาที่ตัดสินความเป็นความตายของเธอเอง การต่อสู้และเส้นทางที่เธอเลือก จะทำให้บทสรุปของเรื่องราวนี้เป็นอย่างไร

“นิรันดร์ในความหมายของข้าหาได้คือการคงอยู่ตลอดไปไม่ หากแต่มันคือการดับสูญตลอดไป จางหายตลอดกาล” - ??????? ???? ??? (รีไรท์)

ยามพบโออิรันผู้เลอโฉม กลิ่นดอกฟูจิลอยแตะจมูก แลดูท่านราชากำลังเสพติดกลิ่นนี้

รวมมิตรวาย (เปิดรับรีเควสนะคะ)

“จากนักดาบผู้ถูกลืม สู่วีรสตรีในตำนาน — เรื่องราวของ สึกิคุนิ โยริน ผู้เลือกจะยืนหยัดเพื่อปกป้องทุกชีวิต แม้ต้องแลกด้วยเลือด เนื้อ และตัวของเธอเอง”

ฉันเป็นนักฆ่าที่โดนระเบิดในภารกิจจนตัวตาย แต่จู่ ๆ ก็รู้สึกตัวขึ้นมากลางป่า มือสองข้างก็จับขวานแน่น ตรงหน้ามีใครไม่รู้กำลังพูดอยู่ แต่เดี๋ยวก่อน เขาบอกว่าตัวเองเป็นอะไรนะ อสูรเหรอ เป็นบ้าอะไรของมัน

'เขา' ได้พบ 'เธอ' ครั้งแรกในการทดสอบรอบสุดท้าย และลืมเลือนไป ต่อมาได้พบอีกครั้งใน 'หน่วยพิฆาตอสูร' และความทรงจำที่เคยลืมเลือนจึงย้อนกลับมา พร้อมกับความรู้สึกที่แจ่มชัด

เธอจะทำได้ไหมกับภารกิจที่ไร้ทางเลือกนอกจากต้องทำให้สำเร็จ