ค้นหา

ยามพบโออิรันผู้เลอโฉม กลิ่นดอกฟูจิลอยแตะจมูก แลดูท่านราชากำลังเสพติดกลิ่นนี้

“สหายเหตุใดชอบมาตอนย่ำค่ำ” ใครเล่าจะไปรู้ว่าสหายหน้ามนที่เคยพบในร้านเมรัยไม่ใช่มนุษย์ “ถามเพราะอยากให้ข้าบั่นหัวหรืออย่างไร” เป็นถึงอสูรผู้หนึ่งที่รู้เช่นเห็นชาติกับนิสัยอารมณ์ร้อนจนกลัวว่าสักวันจะไปโดนใครฆ่าที่ไหนถึงเอ่ยเตือน ระวังหัวจะหลุดจากบ่า

สมัยเฮอัน — ยุคแห่งบทกวี ผ้าไหม และเงาอำนาจ คิคุโยะ ซึคิชิโระ คือศิลปินหญิงผู้เปี่ยมศักดิ์ศรี สืบเชื้อสายขุนนางเก่า มีชื่อเสียงด้านกวีและพิณสามสายที่แม้แต่ราชสำนักยังต้องเอ่ยถึง

เพราะการร่วมรักและการปลิดชีพคือหนทางของการล้างคำสาปอสูร

รวมฟิคสั้น 'ออลเนซึโกะ' หลากหลายแนว

เรื่องราวของทั้งคู่กลับตาลปัด จากผู้ที่เคยเป็นที่รักตอนนี้ถูกรังเกียจ และจากผู้ที่เคยถูกเรียกว่าเป็นตัวอัปมงคลชาตินี้ถูกดูแลเอาใจใส่ ทว่าชาตินี้โยริอิจิจะไม่ยอมให้พี่ชายได้จากตนไปเหมือนชาติที่แล้วอีก

WHAT IF สองพี่น้องคามาโดะเป็นอสูร [ อีกจักรวาลของ 愛とは？เห็นแบบนี้แต่ความจริงก็รักกันดี] "ช่วยเราด้วยองค์ราชินี ! มุซันมันจะมาเอาตัวพวกเรา"

ถ้าหากความจริงแล้วมุซันยังไม่ตายล่ะ? [ Rewrite ]

คุโรอิฮานะ อสูรข้างขึ้นลำดับที่ 0 ‘ มุซันที่เป็นความมืดมิดของเหล่าอสูร ทว่าคุโรอินั้นยิ่งกว่า เพราะเขาคืออสูรที่เเม้เเต่มุซันยังต้องสะพรึง ’

กาลเวลานับพันปี— เขายังคงรอคอยให้นางกลับมา ตามคำมั่นสัญญาที่เคยร่วมสาบานไว้ด้วยกัน [ MUZAN x OC ]

มาเพื่อฆ่ามุซันโดยเฉพาะไล่ฆ่ามุซันยิ้นกว่าโยริอิจิเหมือนติดGTSไว้กับมุซันไล่ยิ่งกว่าวิญญาณเสียอีกจนทำให้มุซันคิดว่าไปทำอะไรให้ถึงอยากฆ่ากันขนาดนี้มุซันอยากร้องไห้กับสิ่งนี้ มุซัน:กุไปทำอะไรให้มุงง!!

เนซึโกะไม่เคยคิดเลยว่าการที่เธอย้อนกลับไป ‘เปลี่ยนแปลงอดีต’ ของราชาอสูร จะทำให้ชีวิตในอนาคตของเธอผูกติดกับเขาไปตลอดกาล!

หากบนโลกนี้ไม่ได้มีเพียง “ มนุษย์ ” และ “ อสูร ” แต่ยังมี “ โยไค ” อยู่ด้วยอีกล่ะ เรื่องราวมันจะเปลี่ยนไปขนาดไหนกันนะ?

เมื่อมีกลุ่มผู้ที่ถูกขนานนามว่า'อสูร'ออกอาละวาดทำลายทุกอย่างภายในค่ำคืน บุคคลกลุ่มนี้ไม่ยอมร่วมมือกับฝ่ายไหนทั้งนั้นไม่ว่าจะเป็นฝั่งวิลเลินหรือฮีโร่ก็ตาม

มนุษย์จะมีสักกี่คนที่จำอดีตชาติของตนได้ แต่ถ้าเลือกได้ก็ไม่อยากจะจำมันเลยสักนิดเพราะถ้าหากไม่มีความทรงจำในอดีตชาติเขาคงไม่รู้ว่าตัวเองเกิดใหม่เป็นราชาอสูรคิบุทสึจิ มุซัน ตัวร้ายแสนบัดซบในดาบพิฆาตอสูร!

โชคชะตานำพาเธอกลับมาพบเขาอีกครั้งใน1000ปีให้หลัง เธอผู้เป็นมนุษย์อ่อนแอบอบบางผิดกับเขาที่เป็นอสูรร้าย..

‘ ขอแนะนำตัวอีกครั้งนะคะคุณอสูรข้างขึ้นลำดับที่สาม...ข้าฮิคายะ โคยูกิเสาหลักเหมันต์ค่ะ! ’

"ข้าเฝ้าตามหาเจ้ามานาน...ในที่สุดก็ได้พบ..."

ทุกอย่างเกิดขึ้น โดยไม่เหลือเวลาให้ตั้งตัว ..ข้าเริ่มเกลียดตัวเองที่เหมือนจะตามอะไรไม่ทันเอาซะแล้วสิ