ค้นหา

ซากุระ ฮารุกะ มั่นใจว่าตนไม่มีพี่น้องร่วมสายเลือดกับใคร แต่ทำไมยัยผู้หญิงประหลาดข้างห้องของเขาถึงบอกว่าตัวเองเป็นพี่สาว และเลี้ยงดูเขาราวกับเป็นลูกในไส้ไปได้เล่า !?

จู่ๆ ก็กลายเป็นเค้กหนึ่งเดียวในโอเมก้าเวิร์ส — “ อย่ามาเลียแก้มจะได้ไหม มันสกปรก ” : *คำเตือน* เขียนต่อเมื่ออนิเมะทำSS3

เมื่อพูดถึงคุโระโยไคภาพจำของชายหนุ่มรูปร่างบึกบึน นิสัยแข็งกร้าวดุดันก็คงจะฉายชัดขึ้นมาทันที แต่ใครจะไปรู้ล่ะว่าแท้จริงแล้วอีกฝ่ายก็เป็นแค่เด็กหนุ่มตัวเล็กจ้อย เจ้าของร้านแฟชั่นสุดโด่งดังคนนั้น

"ฉันไม่ใช่สุนัข... ที่จะมาดีใจเวลาถูกนายมาลูบหัวนะ"

ในเมืองที่เต็มไปด้วยดอกไม้และเสียงหัวเราะ… เด็กสาวคนหนึ่งจะค้นพบว่าบางครั้งการหันกลับไปมองในสิ่งที่ไม่คาดคิดจะพาเธอไปพบกับคนที่ทำให้หัวใจเธอเต้นเร็วขึ้น

เราพบด้วยรัก และจากด้วยรักเช่นกัน

เขาเปรียบเหมือนดั่งร่มเงาใต้ต้นสึบากิ เมื่อแสงดวงอาทิตย์สาดส่องลงมาเกิดเป็นร่มเงาเหมือนตัวเขาที่คอยอยู่เคียงข้างใต้ต้นสึบากินั้นอยู่เสมอ

“นั่นราวกับ—ผีเสื้อกลางคืนต้องแสงจันทร์” อุเมมิยะไม่เข้าใจเลยว่าทำไม [คุไรสึกิ โช] หญิงสาวแสนลึบลับถึงรับเขากับโคโตฮะไปเลี้ยงดู แถมยังเป็นผู้ออกทุนอุปถัมภ์สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าฟูริเน็นด้วย

บางเส้นทางที่สวยงามจะไม่ถูกค้นพบถ้าเราไม่เคยหลงทางแต่ไม่ต้องห่วงโทรศัพท์พี่มี GPS

"คุโระ ฮิเมะโกะ" คือเด็กสาวธรรมดาที่อยู่ในสังคมการใช้ความรุนเเรงตั้งเเต่เด็กจนเธอได้พบเข้ากับผู้นำเเห่งโบฟูรินที่มีนิสัยเเปลกประหลาดเเละยังคอยเดินตามเธอเหมือนสุนัขเดินขอความรักจากเจ้าของ

ในชีวิตก่อนที่ไม่มีอะไรดี ในชาตินี้ขอเริ่มใหม่ไปกับพวกนาย...โบฟูริน