ค้นหา

รวมพล็อตและอะไรก็ไม่รู้ที่อยากจะแต่งแต่ยังไม่มีแพลนจะเริ่ม

ในเวลายามราตรีที่แสงจันทร์เป็นใจมีร่างของเด็กสาวคนหนึ่งนอนหมดสติอยู่และเมื่อตัวเธอตื่นขึ้นมาอีกครั้งในตรอกซอกซอยแห่งหนึ่งในเมืองโยโกฮาม่าเธอก็ได้พบกับชายคนหนึ่งที่ได้เข้ามาช่วยเธอไว้ ชื่อของเขาคือดาไซ

‘นอกจากผมทุกคนล้วนโง่เขลา’ นั่นคือสิ่งที่ประธานบอกผม แต่หลังจากเกิดใหม่ผมก็ได้พบเจอกับผู้คนที่ตามความคิดของผมทัน ดูเหมือนว่าโลกใบนี้ก็พอมีคนฉลาดอยู่บ้างนะ

ความสุขของท่านก็คือความสุขของฉัน หากนั่นคือสิ่งที่ท่านต้องการ ให้ทำสิ่งใดฉันก็ยอม

“คาอิคิคุง โซระคุง ประทานบอกว่าอยากให้พวกเธอไปเรียนน่ะ” “ครับ-“ “ห๊าา?!! ว่าไงนะรันโปะซัง!?”

ภายนอกของเธอราวกับไม่ใช่มนุษย์ แต่จิตวิญญาณของเธอช่างแข็งแกร่ง และอบอุ่น เธออยากจะช่วยผู้คนบนโลกใบนี้ และบอกพวกเขาว่า "ขอบคุณที่คุณได้เกิดมาค่ะ"

เมื่อยามเจ้าหลับตาลงขออย่าให้มีฝันร้ายฝันดีใดกัดกินและเมื่อลืมตาตื่นขอให้โลกแสนกลับกลอกนี้อย่าใจร้ายกับเจ้าด้วยเทอญ นี่คือเรื่องราวชีวิตของเด็กสาวคนหนึ่ง

นี้มันอะไรนิ?! จู่ๆผมที่กำลังจะทานข้าวจับช้อนตักข้าวละแต่มันทำสำลักจะติดคอไออยู่ดีๆ ไอแค่แปบเดียวก็เหมือนจะโผล่มาที่ไหนไม่รู้ แถมตัวผมก็เหมือนจะเปลี่ยนรูปลักษณ์ไปด้วยพร้อมกับมีระบบตัวช่วยเสริม

“ มนุษย์มักจะกลัวในสิ่งที่พวกเขาไม่รู้จักหรือเข้าใจมันได้ ” นั่นคือเหตุผลที่มนุษย์ครึ่งเทพควรปิดบังตัวตนนี้ไว้แม้ว่าจะถูกส่งไปยังอดีตก็ตาม ( ไอร่า ดิ แองเจโล่ )

ฮอว์คคิดว่าการลาดตระเวนในวันนี้ก็คงเหมือนทุกๆวัน จับวิลเลนเข้าตาราง ยิ้มแฉ่งให้กับพลเมืองที่มากรี๊ดกร๊าดขอลายเซ็น ทว่าคำถามของเด็กสาวประหลาดที่เพิ่งพบเจอในวันนี้ ทำเอาเขาทิ้งความคิดนั้นลงถังขยะทันที

"ทำไมถึงมีคนมาอยู่ในนี้ได้!?" อัตสึชิตกใจเมื่อพบกับร่างหญิงสาวที่สลบอยู่ในลิฟต์ เขาแบกร่างนั้นเข้าสำนักงาน โดยไม่รู้เลยว่าจะเกิดความวุ่นวายในโยโกฮาม่าขึ้นอีกครั้ง

’ถึงคราที่ผมจะได้พักเสียที‘ ’ถึงจะคิดแบบนั้น แต่ที่นี่มันที่ไหนกัน?’ หรือ บอสของพอร์ตมาเฟีย ‘ดาไซ โอซามุ’ ต้องหลุดเข้ามาอยู่ในโลกของฮีโร่หลังจากที่ทิ้งตัวดิ่งลงมาจากตึกพอร์ตมาเฟียเพื่อดับชีวิตพร้อมกับหน้าที่ของตัวเอง

“อย่าสอดรู้ความลับผมจะดีกว่านะ เพราะถ้ารู้ไปมากกว่านี้ ชีวิตคุณอาจจะตกนรกทั้งเป็นก็ได้”

โลกใบนี้มันมืดมิด จนเรียกได้ว่าเป็นขุมนรกชั้นดี แต่จะเกิดอะไรขึ้นล่ะ หากวันหนึ่งมีแสงแดดอันอบอุ่นส่องแสงลงมายังความมืดเหล่านั้น...