ค้นหา

เมื่อพูดถึงคุโระโยไคภาพจำของชายหนุ่มรูปร่างบึกบึน นิสัยแข็งกร้าวดุดันก็คงจะฉายชัดขึ้นมาทันที แต่ใครจะไปรู้ล่ะว่าแท้จริงแล้วอีกฝ่ายก็เป็นแค่เด็กหนุ่มตัวเล็กจ้อย เจ้าของร้านแฟชั่นสุดโด่งดังคนนั้น

ท้องฟ้า ทะเล ดวงดาว ดอกไม้ไฟ ภาษามือ ล้วนเป็นสิ่งที่ซากุระ ชอบมันทั้งหมด รวมถึง นานาเสะ โซระ ด้วยเช่นกัน หรือเรียกอีกชื่อ "ซาโนะ โซระ"

เราพบด้วยรัก และจากด้วยรักเช่นกัน

นาบีอยากนอน ใครก็ได้เก็บจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ตัวนี้ไปที!!

วี, เด็กหนุ่ม พิลึก ไร้ที่มาไร้ที่ไป ปรากฏตัวขึ้นท่ามกลางแสงยามสนธยา ดูแปลกแยก ทว่ากลับหลอมเป็นหนึ่งเดียว “ วี…เรียกผมว่า วี ก็พอครับ ”

“นายนี่เหมือนแมวจริงๆเลยน๊า” “ห๊าา!? มะมะแมวบ้าไรของเธอ”

การสูญเสียที่มาพร้อมคำสัญญาที่เจ็บปวดได้ตอกย้ำถึงการมีอยู่ของชีวิตที่คงเหลือให้เดินหน้าต่อไป…อย่าใช้ความแข็งแกร่งเพื่อทำลาย แต่จงใช้มันเพื่อปกป้อง นั่นคือสิ่งที่ ‘ คาวาฮายะ ฟุยูเอะ ‘ ต้องแบกรับ

จู่ๆ ก็กลายเป็นเค้กหนึ่งเดียวในโอเมก้าเวิร์ส — “ อย่ามาเลียแก้มจะได้ไหม มันสกปรก ” : *คำเตือน* เขียนต่อเมื่ออนิเมะทำSS3

เธอและน้องชายพึ่งเสียพ่อแม่ไปจากอุบัติเหตุ และด้วยความไม่อยากอยู่กับญาติที่จ้องจะเอาเงินประกันพ่อแม่เธอ เธอจึงออกมาพร้อมน้องชาย ย้ายมาอยู่ในห้องเช่าโทรมๆ จนมาเจอกับแมวสองสีที่อยู่ห้องข้างๆ

คาปิบาร่าเป็นสัตว์ที่เป็นมิตรกับสัตว์แทบทุกชนิด แม้กระทั่งสัตว์ที่ดุร้ายที่สุดก็สามารถอยู่ร่วมกันได้...มันนิสัยคล้ายกันกับฉัน ที่ชื่อ 'คามิบาระ สุมิเระ'

ซาโต้ซังน่ะใจดี -- จริงๆนะ?

หน้าตาน่ารักจิ้มลิ้มน่าเอ็นดู แต่ฝีปากอาจจะยัง

เขาว่าฟูรินมีแมวอยู่ตัวหนึ่ง

เขาเป็นคนร่าเริงยิ้มแย้มแจ่มใส มักจะส่งยิ้มเป็นประกายและคอยช่วยเหลือคนอื่นไปทั่วเสมอ แม้ว่าจะเป็นคนต่างถิ่น แต่สาเหตุที่เจ้าตัวมาเรียนที่ฟูรินนั้นยังคงเป็นปริศนา(?)

กลับชาติมาเกิดใหม่เป็นแมว (แมวเปรต) แต่ดันถูกเลี้ยงโดยเจ้าของร้านราเมง? : เองอยากตายเร๊อะะ อย่ามาจับ!!

เป็นพื้นที่สำหรับลงนิยายแฟนฟิคสั้นๆ แต่งแก้เครียด สนุกๆ เน้นโมเมนท์น่ารักๆ ที่สร้างด้วยมือเรา ฮ่าฮ่า AllSakura

ก็แค่หลงเข้ามาในเมืองเพื่อมาเที่ยวในช่วงปิดเทอมของมหาลัยเท่านั้นเอง เด็กมอปลายสมัยนี้โตเร็วกันจัง “โรงเรียนนายไม่เรียนกันหรือไง?” “^^” รักวุ่น ๆ ของรุ่นพี่มหาลัยกับรุ่นน้องมอปลาย