ชีวิตพลิกผันตกต่ำชั่วข้ามคืน หันมองจวนผุพังเบื้องหน้าพาให้ทอดถอนใจ ฝุ่นดินคละคลุ้งลอยในอากาศปะทะร่าง ผืนดินที่ไร้ปราณจากสรรพสิ่งกำลังจะดับสูญ น้อยคนที่จะมีปราณธาตุ แผ่นดินนี้กำลังจะไร้ซึ่งผู้ฝึกตน!

ไม่เคยเข้าใจว่าทำไม พระเอก นางเอก ของนิยายหลายๆเรื่องต้องย้อยเวลา ย้อนเวลาไม่พอต้องปลูกผัก ปลูกหญ้า ล่าสัตว์ เก็บของป่า หาสมุนไพร จนวันนี้!!!! “นี่มันเรื่องบัดซบอะไรวะ!!”