ความรักที่ทนเก็บไว้มานับสิบปี กับภารกิจพิชิตใจคุณหมอที่แสนเย็นชา...และ การถูกตามฆ่าจากบุคคลที่คาดไม่ถึง ความใกล้ชิดผูกพันเกิดในใจ รักที่เคยหมดหวังจะสามารถเป็นจริงได้หรือ? เธอเองก็มิอาจคาดเดา

‘...รักลึกล้ำเหนือห้วงคำนึง สลักลึกซึ้งเหนือกาลเวลา แม้คำว่าชาติภพก็มิอาจมากางกั้น...’

“...พบพานถือเป็นวาสนา ผูกพันคือโชคชะตา พลัดพรากคือชะตากรรม...แล้วเวรกรรมอันใดกัน ที่ทำให้ท่านกับข้าต้องพลัดพรากกันซ้ำแล้วซ้ำเล่า...หรือแท้จริงนั้น คำว่า นิรันดร์ ระหว่างเรา ไม่เคยมีอยู่จริง...”

เพราะไม่อยากโดนจับแต่งงาน เธอจึงต้องหนี... แต่ให้ตายเถอะ นี่มันเข้าข่าย หนี(พ่อ)เสือปะจระเข้(หล่อหื่น)ชัดๆ!!!

'...พรหมลิขิตบันดาล ดั่งมนตรายามรัตติกาล หัวใจสองดวงได้มาพบพาน เคียงคู่ตราบนานนิรันดร์'

ไม่รู้เพราะมนตราแห่งซากุระ หรือเพราะมนตรามหาเสน่ห์ที่เขาร่ายใส่เธอ ทุกครั้งที่เขาเข้ามาใกล้ หัวใจเจ้ากรรมของเธอจึงสั่นไหวไม่เป็นท่าแบบนี้...

เพราะไม่อยากแต่งงาน เธอจึงหนีจากกรงทองสู่อิสรภาพใหม่... แต่เธอหารู้ไม่ว่าทางข้างหน้ามันยังมีกรง(รัก)อันเบ้อเริ่มคอยให้เธอกระโจนเข้าหาอยู่!