หากความปราถนาของเขา.คือเปลวไฟที่โหมกระหน่ำ..เธอก็คงเป็นเพียงหิ่งห้อยตัวน้อยที่มองเก็นกองไฟตรงหน้างดงาม....กว่าจะรู้ถึงอันตราย ปีกบางเบาก็ถูกแปดเผาจนไม่อาจหลีกหนีพ้น

“นะ...นี่ มองอะไรนะ” มือเล็กรั้งเสื้อชีฟอง แขนตุ๊กตาของตนแน่น แต่เพราะชุดสมัยนิยมที่เธอสวมอยู่นั้นมีเนื้อผ้าบางเบาจึงทำให้แนบไปกับลำตัวในเวลาเปียกน้ำ ที่ซ้ำร้ายจนหญิงสาวแทบจะกัดลิ้นตายก็ตรงที่มันเป็นสีขาว “นม” อาทิตย์ เอ่ยอย่างไม่ยี่หระ “อะ..ไอ

เพราะต้องทำหน้าที่แม่สื่อให้กับลูกชายของผู้มีพระคุณจึงทำให้ปารลี ต้องเกี่ยวข้องกับภีร์มะ แต่เธอจะทำหน้าที่สำเร็จหรือไม่..ในเมื่อยิ่งใกล้ชิดเธอก็ยิ่งหวั่นไหวไปกับผู้ชายเจ้าเล่ห์อย่างเขามากขึ้นเรื่อย ๆ

เมื่อฝ่ายที่เคยไขว่คว้าหาความรักจากเขาในอดีตกลับเป็นฝ่ายต้องการที่จะหลีกหนี เรื่องราววุ่น ๆของความรักครั้งใหม่ภายใต้ ขุนเขา เงาไม้ และคอกวัว!!!!!!จึงเริ่มต้นอีกครั้ง

"เธอลืมแล้วรึไงน้ำฟ้า..ว่าถ้าตบหน้าฉันแล้วเธอจะเจอกับอะไร ได้...ฉันจะเตือนความจำของเธอให้เอง" เขาประทับริมฝีปากลงบนริมฝีปากนุ่มอย่างลงทัณฑ์ รุนแรงจนนำฟ้ารู้สึกเจ็บร้าวไปทั่วริมฝีปาก...

การกระทำที่หยาบคายและจาบจ้วงของเขาทำให้เธอตืนตะลึงอยู่กับที่ มือเล็กยกขึ้นเพื่อผลักไสร่างแกร่ง รวมถึงกำปั้นน้อย ๆ ที่ทุบระรัวลงบนอกแกร่งที่ไม่มีท่าทีสะทกสะท้าน เธอกำลังพ่ายแพ้ต่อคนตรงหน้า เสียงร้องอู้อี้ในลำคอถูกดูดกลืนด้วยฝีมือเขาอีกครั้ง