กนกรส

เธอทำงานเป็นสาวใช้ ที่ถูกเขาโยนสถานะเมียเก็บให้อย่างน่าตาเฉย...

จากเกลียดกลายเป็นรัก จนถึงขั้น หัวปักปัวปำ...

ความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้ง คงสถานะไว้เพียงแค่เพื่อน...

เพียงเพราะรักมันแน่นอก ทยกร ไตรวิชญ์สกุล จึงต้องยอมเสี่ยง ดึงเอา กันเกรา โอภาโพธิวัฒน์ มาไว้ใกล้ตัว วิธีง่ายๆและรวดเร็ว ก็แค่ใช้เงินฟาดหัว...

เรือนนี้มีเรื่องเล่ามากมาย... (หนึ่งในซีรีส์ตระกูลเรือน)

เรื่องนี้มีแต่ ความเร่าร้อน ตัณหา ราคะ ของเจ้าป่าหนุ่มที่ชื่อ อามันต์... (นิยายจบในตอน หาสาระไม่มี จัดเต็มความแซ่บทุุกตอน) ปล. เล่มพิเศษ

คุณผู้ชายเจ้าขาของดารา เขามีชื่อว่าเสกสรร...

ห่วงรัก...ของปราณ ราชบริภัทร นำพาให้ ปริญ วิโจน์สินธุ์ พี่ชายฝาแฝดเข้ามาเกี่ยวพันกับ เดือนไหม อย่างเหนี่ยวแน่น...

'กษิรา' ผูกบ่วงอันเร่าร้อนให้ 'นวลเนื้อหอม' แต่ทว่า 'ทัชชกร' กับเป็นคนคลายบ่วงด้วย 'รัก' อันบริสุทธิ์

ยามรำเพยหลงรัก พี่ทองก้อนกลับเมินเฉย มิหนำซ้ำยังจะผูกข้อมือสาวอื่นมาหยามน้ำใจรำเพยจนใจแทบแตกสลาย พอรำเพยตัดใจได้ เขากลับจะหวงแหน จะมาทวงความเป็นผัวทั้งที่ปากเขาบอกว่ารำเพยเป็นได้แค่น้องสาว...

หัวใจที่ปิดตายของฤทธิ์กำลังจะถูกแง้มออกด้วยสาวน้อยที่ชื่อ มะยม...

ตั้งแต่เขาได้เด็กสาวผู้นี้มาอยู่ร่วมหลับนอนในเรือน ทัพทองก็แทบไม่เคยอยากทำกิจกรรมยามว่างอย่างอื่นเลยนอกจากจะมุ่งหน้ากลับเข้าเรือนท่าเดียว ห้วงคำนึงในหัวของเขามีเพียงเด็กสาวฉกา...

มะเฟืองเป็นเมียที่ไม่เคยได้อยู่ในใจของ ผัว...

เรื่องนี้มีแต่ ความเร่าร้อน ตัณหา ราคะ ของเจ้าป่าหนุ่มที่ชื่อ อามันต์... (นิยายจบในตอน หาสาระไม่มี จัดเต็มความแซ่บทุุกตอน)

เขาโหยหาเพียงแต่เธอผู้เดียว ยัยเด็กอุปถัมภ์ที่รัก...

เป็นเรื่องราวของผู้ชายปากร้าย ปากไม่ตรงกับใจ หลงรักเขาตั้งแต่แรกเห็นแต่ก็ฟอมเยอะชอบกลั้นแกล้งเขาสารพัด กับหญิงสาวสวยหวานจิตใจดี ต้องตอบแทนบุญคุณโดยการมาแต่งงานกับจอมวายร้าย

มาตรฐานผู้หญิงของอานนท์ บูรณกำจร ต้องเพียบพร้อมด้วยคุณสมบัตินานับประการ ทว่า มุขธิดาหญิงสาวที่เขาสะดุดใจกับไม่มีเลยสักข้อเดียว แถมเจ้าหล่อนยังไม่สนใจผู้ชายเพอร์เฟคอย่างเขาซะด้วย มันน่านัก

กลีบบัว เป็นสาวน้อยแสนงามของนายพรานทองพัน...

รักนี้หัวใจมีเพียงเธอ ขวัญไพร...

ชื่อเขาคือยักษ์มาร และเขาก็จะทำนิสัยไม่ต่างกันด้วย เพราะการกลับมาครั้งนี้ เขาจะกลับมาเพื่อก่อกวนชวยเมียทะเลาะ เมื่อเขาไม่ใช่ไอ้คนขับรถกระจอกคนเดิมของเจ้าหล่อนอีกต่อไปแล้ว....