sweetliketears

งามจรัสดังแสงอรุณแห่งการุณ ผิวกายเนียนผ่องดังแก้วกระจกใส ทว่ายามใดที่ริมฝีปากคู่งามบรรจงเอ่ย สุรเสียงดุจดังเกร็ดน้ำแข็งแห้งเสียดแทงจิตใจ “จงสลักนามแห่งข้าในรากเหง้าวิญญาณของเจ้าเสีย นามของข้าคือ แอนดีซีน”