คำว่ารัก…ตรวนที่ล่ามเอาไว้ยาวนาน วันหนึ่งมันก็ขาดสะบั้นลง แต่มันไม่ใช่จุดจบ เป็นจุดเริ่มต้นของโศกนาฏกรรมต่างหาก

“ช่วยทำให้ลูกหยุดร้องสักทีฉันปวดหัว แม่ประสาอะไรวะ”

“ความรักที่เหลือเป็นผงธุลี ตราบาปนี้ใครจะเป็นคนรับไป

"แค่พูดเป็นประโยคยังไม่ได้เลย ยังดันทุรังจะคลอดมันออกมา สติดีอยู่หรือเปล่า"

"ฉันเกลียดมัน เกลียดไอ้มารหัวขนนี่ ฉันขยะแขยงคุณ ขยะแขยงมัน"

ถูกล้างสมองตั้งแต่เด็ก หลงรักเทิดทูนผู้ชายที่เอาเปรียบตัวเองในทุกข้อ รักยอมตาย ถวายหัว จีนเธอมันไม่ต่างอะไรจากทาส…

“นี่คุณจะทำอะไร ปล่อยนะ ฉันไม่ใช่สัตว์ ฉันเป็นเมียคุณนะ"

“ช่วยทำให้ลูกหยุดร้องสักทีฉันปวดหัว แม่ประสาอะไรวะ”

“ลูกเป็นเด็กผู้หญิงค่ะ เป็นลูกสาว คุณอย่าเกลียดแกนักเลยนะคะ แกบริสุทธิ์ หัวใจของแกกำลังเต้นอยู่ในนี้ ”

“ถ้าฉันเป็นสัตว์ งั้นเราก็มา X กันแบบสัตว์ให้มันหยดกันดีกว่า”

“อยากเป็นอีตัวก็ช่วยฝึกมาให้เก่งๆหน่อยเถอะ เผื่อจบกันไปจะได้ล้างน้ำเอาไปขายให้คนอื่นต่อ”

"ถ้าไม่คิดจะรักแล้วมาเอาฉันทำไม เอาฉันทุกคืนเหมือนเหมือนกับกระต่าย แล้ววันนี้ยังมาทำหึงหวงทำไม คุณมันเลว”