ในชีวิตนี้ เขาและเธอเจอกันสามครั้ง

เธอเติบโตมาในบ้านกระบองเพชร เตียง โต๊ะ เก้าอี้ พื้นบ้านล้วนมีหนามคอยทิ่มแทงทุกที่ที่เธอไป เธอต้องระวังทุกกริยาท่าทาง ไม่ให้ร่างมีเพิ่มมาอีกหนึ่งบาดแผล แม้ทั่วทั้งร่างเธอจะเต็มไปด้วยบาดแผล

“กินไรดี? ” เขามักจะถาม “อะไรก็ได้” เธอมักจะตอบ

“ว่ากันว่านักดนตรีใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อเขียนแค่เพลงสี่นาที"

อยู่มาวันหนึ่งฟ้าร้องลั่น รูปปั้นหญิงสาวตระหนก ทำให้อ้อมกอดเธอคลายลงเล็กน้อย

เธอมักจะผล็อยหลับไปก่อนเขาเสมอทุกคืน และเขาซึ่งเป็นคนหลับยากก็จะข่มตาอยู่อย่างน้อยครึ่งชั่วโมงกว่าจะหลับ

ที่เซอร์แมทมีคาเฟ่แห่งหนึ่งของคุณยายอายุเจ็ดสิบสี่ปี เป็นร้านเล็กๆ เก่าๆ ที่ตกแต่งไม่ทันสมัยนัก จึงไม่ค่อยมีลูกค้าเท่าไหร่

เขาคิดมาเสมอว่าเธอเป็นคนหัวทึบ ในสถานการณ์โลกแบบนี้ คนที่สนุกสนานกับชีวิตได้ขนาดนั้นไม่มีทางเป็นคนที่มองโลกได้อย่างลึกซึ้ง

ขาเป็นเด็กบ้านรวยที่สุดในชั้นป.ห้า แต่ร้องไห้บ่อยจนถูกตั้งฉายาว่า ‘เจ้าชายขี้แง’

จะมีผู้หญิงอยู่คนหนึ่งที่ชอบยืนบนชายหาด เท้าเปล่าจิกลงเนื้อทราย ข้างหน้าคือทะเลค่อยๆพัดขึ้นสูง

ชีวิตภาคผืนดินที่แสนวุ่นวายส่งผลให้เขาเป็นคนก้มหน้าเดินมาหลายเดือน ไม่นานมานี้เองที่เขาเพิ่งสังเกตว่าท้องฟ้าเป็นสิ่งที่น่าสนใจ

เธอแอบมองเขาจากบนเมฆมาหลายเดือนแล้ว เขาก้มหน้าเดินเสมอเลย

“จะเลิกเหล้าแล้ว!”

มนุษย์ต่างดาวสองสายพันธุ์เคยพบกันบนโลกมนุษย์ แต่พอกาลเวลามาถึงทั้งคู่ก็ต้องลาจาก กลับไปดาวเกิดของตัวเอง

อดีตเด็กติดเกมเลิกไปอย่างเด็ดขาด และถูกเก็บมาเลี้ยงในฐานะพ่อบ้านผู้แสนจริงจัง ได้กลับมาสัมผัสเกมเซอร์ไววัลบ้าเลือดสุดโหด อันเต็มไปด้วยผีดิบหลากสายพันธุ์ และผู้เล่นหลายสกิล!