เขามีชีวิตอยู่นางรอด เขาตายนางก็ม้วยมรณา ชีวิตช่างบัดซบนัก สตรีบอบบางเช่นนางจะปกป้องเขาซึ่งเป็นถึงแม่ทัพได้อย่างไร!

“ง่วงก็นอนนี่ได้นะ” “อย่ามาอ่อย” “เขาเรียกว่าเกี้ยวพาราสีต่างหาก”

“เจ้าจำข้าไม่ได้หรือ” “ข้าต้องจำท่านได้หรือ แล้วท่านเป็นใครกัน” คนผู้นี้แสดงท่าทีว่าเป็นคนใกล้ชิดแต่กลับไม่ช่วยประคองนางแต่อย่างใด

ไม่ได้อยากได้เป็นแฟน แต่อยากได้เป็นเมีย

จะทำอย่างไรเมื่อต้องมาอยู่ในร่างของนางเอกนิยายที่เพิ่งอ่านจบไป ช่างน่าเหลือเชื่อ ทว่าเมื่อมีโอกาสได้แก้แค้นเช่นนี้จะไม่คว้าไว้ก็ใช่ที่ สิ่งแรกที่นางจะทำคือ...ล้มเลิกงานแต่งงาน!

นางตายในโลกอนาคต แต่กลับมาอยู่ในโลกอดีต ซึ่งความจริงก็คือโลกปัจจุบันของนางเอง