ความทรงจำของนัมแทฮยอนหายไปเหมือนกดปุ่มรีเซ็ตชีวิต แต่การลืมมันอาจเป็นเรื่องดีที่สุดก็ได้

เพียงแค่อยากเจอ..แต่เราเจอกันไม่ได้

ซงมินโฮกำลังตามหาเพลงที่จะมาร้องฟีทเจอร์ริ่งในเพลงที่เขาแต่ง ..Pricked.. เขาต้องการเสียงหวานบาดลึกเข้าถึงความรู้สึกของหัวใจที่โดนทิ่มแทง แล้วเขาก็เจอเสียงนั้นริมถนน

‘ฉันเป็นรักครั้งแรกของนาย นายไม่มีวันลืมรักครั้งแรกได้หรอก’

‘ตอนนี้..เปิดใจได้รึยัง’ สิ่งที่มินโฮได้ยินมันไม่ใช่คำปฏิเสธอีกต่อไป

แค่ช่วงเวลาสั้นๆ ในค่ำคืนหนึ่งที่แทฮยอนได้พบกับคนที่คิดถึง มันอาจกลายเป็นเพียงแค่ความทรงจำในวันรุ่งขึ้น แต่อย่างน้อยมันก็เกิดขึ้นจริง