คนหนึ่งยอมแต่งงานเพราะ เงิน อีกคนยอมแต่งงานเพราะ ความกตัญญู ชีวิตคู่ที่ปราศจากความรัก ดูแล้วไม่น่ารอด แต่กลับรอดเฉย..

เขาแต่งงานแล้วหรือนี่? แต่งมานานหรือยัง... ยังไงกัน พอรู้ว่าตัวเองเป็นใคร ก็เกิดจะมีเมียเสียแล้ว ยิ่งคิด ยิ่งงง..

“ทำไม กลัวโดนปล้ำ” ธีริทธิ์เลิกคิ้วถาม นัยน์ตาคมซ่อนยิ้ม “รุ่นนี้ไม่ต้องปล้ำกันแล้วมั้ง จำได้อยู่หรอก ลูบตรงไหน จูบตรงไหน ฝนถึงจะมีอารมณ์”

ยามพลั้งเผลอ แววตาของหล่อนเข้มข้น มันข้นไปด้วยแววประหลาด เหมือนหล่อนกังขาในตัวเขา กังขาและชิงชัง...

"ไอ้เรื่องบนเตียงนี่ ถ้าคุณคิดจะเอาให้เก่งมันก็ต้องเลือกครูสักหน่อยนะ แต่ไม่ต้องกังวลไปหรอก เดี๋ยวผมจะสอนคุณใหม่ สอนให้หมดทุกอย่าง ทุกท่า เอาตั้งแต่ขั้นพื้นฐาน ไปจนถึงหลักสูตรชั้นสูงเลยทีเดียว"

เขาจะหย่ากับหล่อน ให้ตายเถอะ! พริบดาวไม่อยากจะเชื่อหูของตัวเองเลยจริงๆ เจ้าบ่าวของหล่อนพูดว่าจะหย่า ทั้งๆที่เพิ่งจะก้าวเข้าห้องหอได้ไม่ถึงห้านาทีด้วยซ้ำ

สำหรับกวินท์...หล่อนต่ำต้อยเกินกว่าเขาจะยอมรับมายืนเคียงข้าง สำหรับบุศนีย์...เขาวางตัวเองเอาไว้สูงส่ง มองหล่อนเป็นดอกไม้ข้างถนนที่ไม่คิดจะเด็ดดม

พินัยกรรมถูกเปิด..ทุกคนที่รวมตัวกันอยู่ในห้องนั้นต่างเงียบกริบ ทรัพย์สินทุกรายการของคุณย่าตกเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ชายคนนั้น ...นายอคิน วีระโชติ?