- 0
- 287
- 0
- 0 (0)
สายลมคือหนุ่มหน้าตาดีมีสาวตามกรี๊ดจนน่าปวดหัวเขาสูงเกินไปสำหรับตังเมยัยเฉิ่มเพื่อนร่วมหอที่ตกหลุมรักเขาแต่วันแรกที่พบกันเวลาผ่านไปแค่ครึ่งเทอมแรกตังเมก็ชิงสารภาพรักความสัมพันธ์ฉันเพือนเริ่มสั่นคลอน !
สายลมคือหนุ่มหน้าตาดีมีสาวตามกรี๊ดจนน่าปวดหัวเขาสูงเกินไปสำหรับตังเมยัยเฉิ่มเพื่อนร่วมหอที่ตกหลุมรักเขาแต่วันแรกที่พบกันเวลาผ่านไปแค่ครึ่งเทอมแรกตังเมก็ชิงสารภาพรักความสัมพันธ์ฉันเพือนเริ่มสั่นคลอน !
กาลเวลาไม่อาจขวางกั้น บรรดาศิกดิ์อันสูงส่งไม่อาจฉุดรั้ง "หนีไปกับฉันเถอะวาดดาว" "พระองค์ชาย!" "หากฉันเสกกับหญิงแต้มหล่อนคงไม่พ้นเป็นหม่อมเล็กๆของฉันแต่ฉันทำเช่นนั้นไม่ลงหรอกหนา"
"อย่าค่ะ มือหนาไม่ฟังคำห้ามเขาลูบไล้ไปทั่วกายสาวแล้วค่อยๆปลด..." "อร๊ายหยุดคนบ้าจะอ่านออกเสียทำไม!" "จะได้รู้ไงว่าเธอชอบแบบนี้" เขาวางสิ่งที่เรียกว่าหนังสือปกขาวลงมองมาด้วยสายตายิ้มๆ "หื่นนะเราเนี่ย"
กามเทพชอบเล่นตลกคนที่เคยแอบรักเป็นฝ่ายวิ่งหนี คนที่เคยเมินเฉยต้องเป็นฝ่ายตามง้อขอความรัก ความพลิกผันที่พิศดารนี้จะมีจุดจบอย่างไรนะ
"ใช้หนี้ให้อั๊วด้วย" นั่นเป็นคำสั่งเสียงครั้งสุดท้ายของเจ้าสัวหลง วาดดาวแซ่หลงผู้เป็นหลานสาวไม่รู้เลยว่าหนี้ที่เธอต้องชดใช้ในครั้งนี้ไม่ใช่เงินทองที่เธอมีอยู่ล้นฟ้า แต่เธอต้องข้ามห้วงเวลาเอาตัวไปใช้!
"อย่าค่ะ มือหนาไม่ฟังคำห้ามเขาลูบไล้ไปทั่วกายสาวแล้วค่อยๆปลด..." "อร๊ายหยุดพี่บ้าจะอ่านออกเสียทำไม!" "จะได้รู้ไงว่าเธอชอบแบบนี้" เขาวางสิ่งที่เรียกว่าหนังสือปกขาวลงมองมาด้วยสายตายิ้มๆ "หื่นนะเราเนี่ย"
ความจำเป็นและความผิดที่เธอทำ ทำให้เธอจำเป็นต้องยอม เดินเข้าประตูวิวาห์ กับคนเจ้าชู้และจอมบงการ "จะแต่งไม่แต่ง" "ไม่!แต่ง" "ไม่ใช่ไหมงั้นฉันปล้ำ" "ไม่!นะ" "เลือกมาจะแต่งก่อนปล้ำหรือปล้ำก่อนแต่ง!"
ความจำเป็นและความผิดที่เธอทำ ทำให้เธอจำเป็นต้องยอม เดินเข้าประตูวิวาห์ กับคนเจ้าชู้และจอมบงการ "จะแต่งไม่แต่ง" "ไม่!แต่ง" "ไม่ใช่ไหมงั้นฉันปล้ำ" "ไม่!นะ" "เลือกมาจะแต่งก่อนปล้ำหรือปล้ำก่อนแต่ง!"
เมื่อนายแพทย์จบใหม่ได้เข้ามาปฏิบัติหน้าที่ในชนบทภาคอีสานอันแสนจะห่างไกลใครก็ว่าชาวอีสานใจดีเขาไม่คิดเลยว่าจะมาเจอสาวอีสานเพื่อนบ้านปากจัดที่นี่...เมื่อขิงก็ราข่าก็แรงศึกรบศึกรักจึงบังเกิดขึ้น
แค่เขากระตุกข้อมือเธอด้วยแรงที่มากกว่าหลายเท่าพิมพ์วดีก็ล้มตึงกลับมานอนอยู่ในอ้อมแขนเขาดังเดิมแล้ว “ว้าย!” “เบาๆสิอยากให้นมผ่องรู้หรือไง” “เห็นหน้าเงียบๆเจ้าเล่ห์ไม่เบานะ” “เจ้าเล่ห์กับเธอคนเดียวนะ"
"นี่คุณเอาจริงเหรอเนี่ย!" "ใช่แล้วไง" "ลืมไปแล้วหรอว่าฉันเคยเป็นเมียน้องคุณมาก่อนนะ" "ผมสนใจที่ไหนนั่นก็แค่อดีตแต่ปัจจุบันเราคือสามีภรรยากัน!!" "นี่ฉันไม่สนุกนะ!" "อืม..น่าเดี๋ยวก็สนุกเอง" "!!!!..."
ความจำเป็นและความผิดที่กระทำ ทำให้เธอจำเป็นต้องจำยอม เดินเข้าประตูวิวาห์ กับคนเจ้าชู้และจอมบงการ "จะแต่งหรือไม่" "ไม่!แต่ง" "ไม่ใช่ไหมงั้นฉันปล้ำ" "ไม่!นะ" "เลือกมาจะแต่งหรือจะให้ปล้ำ" "!!!"
"ก็บอกแล้วไงคะท่านพ่อว่าลูกไม่ชอบผู้ชาย ไม่ชอบ!!" "แต่ลูกจะเอาแต่ใจตนไม่ได้ ลูกเป็นถึงบุตรสาวของเจ้าเมืองอย่างไรเสียลูกก็ต้องพิเสกสมรสกับเจ้าชายที่ท่านแม่ของลูกเลือกให้ "ไม่ค่ะลูกเป็นชาวสีม่วง"
ก็ฟ้าเล่นสนุก ดลให้เขาทั้งสองได้มาเจอได้มารักกันแต่กลับแกล้งให้ต้องจากด้วยความจำเป็นที่ต่างคนต่างมี ผลคือให้แต่เพียงทั้งสองเฝ้ารอ รอวันที่จะได้พบกันอีกครั้งจะเป็นอย่างไรก็คงต้องให้เวลาเป็นสิ่งพิสูจน์
เมื่อความจนมุม ทำให้ไฮโซตกอยาก ต้องเปลี่ยนตัวเองมาเป็นแม่บ้านในฟาร์มกล้วยไม้ที่มีเจ้าของสุกหล่อแต่ร้าย "ที่นี่ไม่ใช่คฤหาสน์ของเธอ ฉันสั่งให้ทำอะไรก็ทำ!!!ห้ามขัดบอกลาชีวิตคุณหนูของเธอได้แล้ว"
ความโลภของน้าสาวทำให้ชีวิตคุณหนูไอรดาเปลี่ยนไป โดนจับไปขาย แต่โชคดีที่สามารถรอดมาได้แถมยังพบกับรักอีกครั้ง แต่ก็ต้องถูกขวางกั้นด้วยความกลัวในใจที่ว่า เขาอาจมีอันเป็นไปเหมือนเจ้าบ่าวที่ผ่านมาของเธอ
ความเจ็บปวดการสูญเสีย ทั้งสองครั้งมันทำให้หัวใจดวงน้องของเธอด้านชาไม่รับรู้ความรู้สึกใดๆอีก แม้แต่ความรักครั้งใหม่ แต่จะเป็นไปได้หรือเมื่อเธอมีคู่หมั่นสุดหล่อที่อยู่ใกล้ทีไรก็หวั่นไหวทุกที....
ความโง่งและกตัญญูชักนำ ให้เขาต้องเข้ามาลอกให้เธอรักเพื่อที่จะได้ทำร้าย แต่กลับเป็นเขาซะเองที่หลงรักเธอ และเมื่อเวลาของการทำลายล้างมาถึงเขาจะทำยังไงเขาจะทำร้ายเธอได้ลงคอเชียวหรือ.....
