INTAYA(หนูอิน)

“ดีจัง ฉันชอบลูกสาวเธอจังพิม สนใจมาเป็นลูกสะใภ้ป้าไหมจ๊ะหนูนิ่ม” คุณหญิงเอ่ยถามอย่างจริงจัง หญิงสาวเกือบสำลักน้ำที่ยกขึ้นดื่ม เพื่อนของแม่ออกตัวแรงมาก แรงจนหญิงสาวตั้งรับแทบไม่ทัน

“เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นใคร เป็นแค่นางกำนัลธรรมดาๆคนนึงคิดว่าข้าจะยกฐานะเจ้ามาเป็นราชีนีหรือสนมของข้าอย่างนั้นเหรอ ใฝ่สูงเกินไปหรือเปล่า สำหรับเจ้าเป็นแค่ผู้หญิงของข้าก็น่าจะพอแล้ว”

“พ่อของเธอคือฆาตกรที่หักหลังได้แม้กระทั่งเพื่อนตัวเอง”ดวงตาแข็งกร้าวมองมายังร่างบางที่น้ำตาอาบสองแก้ม

“ต้องการเท่าไหร่”อยู่ๆอิทธิพลก็เอ่ยถามออกมา “คะ”ลลิตาหันไปมองไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายกำลังหมายถึงอะไร “ฉันถามว่าจะเอาเท่าไหร่”ชายหนุ่มถามย้ำเป็นครั้งที่สอง

คนเราทุกคนมักจะต้องมีรักแรกด้วยกันทั้งนั้นแหละ แต่น้อยคนนักที่จะสมหวังกับรักในครั้งนั้น ซึ่งเธอเองก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วยเช่นกัน “คนที่ไม่เคยสมหวังในความรัก”

เพราะต้องกำพร้าพ่อแม่ตั้งแต่เด็ก วรัญญาเลยต้องย้ายมาอยู่กับคุณหญิงภัศศรญาติฝ่ายพ่อซึ่งไม่ได้ติดต่อการนาน เพิ่งจะมารู้ข่าวคราวเมื่อตอนฝ่ายนี้เสียชีวิตกระทันหันเพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์