โกรธ เกลียด รู้สึกสึก เศร้า สงสาร และร้องขอการอภัย จนกลายเป็นความรัก

เมื่อเด็กสาวคนหนึ่งต้องจากบ้านเกิดเมืองนอนเพื่่อแต่งงานโดยที่ชั่วชีิวินนี้ไม่มีวันย้อนกลับคืน

ในโลกนี้มีคู่รักมากมายล้วนได้สมหวัง เพียงเพราะนางเป็นปีศาจ เขาเป็นมนุษย์ ความรักของเขาจึงถูกกั้นขวาง แท้จริงแล้วมนุษย์จำเป็นต้องเกลียดช่างกันด้วยหรือ

จูซื่อจิงเป็นผู้พิการทางสายตา มันไม่ได้บอด หรือสั้น หรือยาว ทั้งยั้งไม่เอียงด้วย แต่ตาข้างซ้ายของซื่อจิงดันสามารถมองเห็นภูตผีปีศาจได้เสียอย่างนั้น

เขาเป็นเหมือนปฏิหารที่เกิดขึ้นกับฉันเลยค่ะ อะไรที่ฉันทำไม่ได้ เขาทำได้ทุกอย่าง เป็นคนที่เติมเต็มส่วนขาดเขาเป็น...ปฏิหารของฉัน

ล้วนผิดแปลกแตกต่างจากชนสิ้น ทั้งแผ่นดินมียวี่จิ้งเข้าใจข้า ดีดกู่ฉินผู้เดียวเปลี่ยวเอกา ฝนสาดมาหัวใจพลันคิดคะนึง

"ไร้โชคในโลกนี้ย่อมมีโชคโลกหน้า" ดูท่าจะเป็นความจริง แต่คำว่าโชค นี้ ไม่รู้ว่าดีหรือร้าย เมื่อ "เซี่ยอินตง" ได้เกิดใหม่ในต่างโลก แต่ยังไม่ทันผจญโลก นางก็ต้องเสี่ยงตายซะแล้ว ... แบบนี้จะบอกว่านางมี "มีโชค" ได้อย่างไร