ทานตะวัน

“กรงขังไม่ได้บังแสงอาทิตย์... แต่เป็นเขาต่างหากที่ดับแสงสว่างในชีวิตเธอ”ตลอดเวลาในห้องลับ ไร้แสงแดด ที่ตัดเธอออกจากโลกภายนอกเธอไม่ได้สยบยอมเพราะความรักอีกต่อไป...ไม่กล้าแม้แต่จะสบตา เพียงเพราะความขลาด

ชายที่นางรัก... ส่งนางเข้าวังไปเป็นเบี้ยการเมือง บุรุษที่นางไว้ใจ... แท้จริงคือพญามังกรผู้หลอกใช้หมากเช่นนาง "‘หากชาติหน้ามีจริง ขออย่าให้หม่อมฉันต้องพบเจอพวกท่านอีกเลย’

"หนึ่งแผ่นเสียงที่ซ่อนความลับ... หนึ่งคำสัญญาที่กลายเป็นรอยจำ เมื่อ ‘เสน่หา’ ไม่ใช่เพียงความรัก แต่คือบ่วงที่รัดตรึงวิญญาณไว้ข้ามกาลเวลา"