ปัณณดา

'ความรัก' ที่อยู่ในเงื่อนไขก็ไม่ต่างจาก 'บ่วง' ที่ผูกมัด 'เธอ' กับ 'เขา' ไว้ด้วยกันตลอดชีวิต

'รัก' ที่เป็นแค่เกม 'เดิมพัน' ก็คือ 'รัก' ที่หลอกลวง

จาก 'รัก' กลายเป็น 'เคยรัก' และไม่มีวัน 'ได้รักกัน'

ภรรยาที่สามี 'ไม่ยอมรับ' จึงได้รับแค่ 'เศษรัก' ที่อยู่ 'นอกหัวใจ'

คนที่เธอ 'รัก' คือเขา แต่คนที่เขา 'รัก' ไม่ใช่เธอ

ไม่อยากปล้นรักใคร นอกจากปล้นรักเมีย 'พีรพล'

ในวันที่เธอ 'ได้รับอิสระ' เป็นวันที่เธอ 'ถูกพราก' จากแก้วตาดวงใจ

เธอไม่ใช่ผู้หญิง 'คนแรก' ของเขา แต่เธอเป็น 'รักแรก' และ 'รักเดียว' ของเขา

'รอย' ที่เขามอบให้ลบยังไงก็ไม่มีวัน 'จางหาย' มันยิ่งตอกย้ำว่าเธอเป็นได้แค่ 'คู่นอน'

คำพูดที่บอก 'รัก' มันก็แค่ 'คำลวง' ของคนเห็นแก่ตัว

เป็นโจรปล้นคนอื่นมันไม่ดี เป็นโจรปล้นใจเมียดีที่สุด 'พีรวัส'

ความสูญเสียนำพาซึ่งความแค้น ความเกลียดชัง ตัวต้นเหตุต้องชดใช้ทุกอย่างให้เขาอย่างสาสม

ผลตอบแทนของ 'ความรัก' ของคนที่รักข้างเดียว คือการได้เป็น 'เมียลับ' ไปตลอดชีวิต

เธอรักเขา 'หมดหัวใจ' อต่เขาตอบแทนความรักของเธอด้วยการ 'หลอกลวง'

เธอก็แค่ผู้หญิงจอมมารยา ที่เขาเก็บไว้กินคลายเครียด คลายเหงาเท่านั้น

ในเมื่อมีผู้หญิงมาหาถึงปาก เสืออย่างเขาจะปล่อยไปง่าย ๆ ได้ยังไง

เธอก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ถูกคนพาลอย่างเขารังแก เขาคือคนที่ช่วยเหลือเธอ เธอต้องยอมเขาทุกอย่าง

เธอเป็นแค่ 'เหยื่อ' ที่เขาใช้ 'เอาคืน' พี่ชายของเธอ ไม่ได้สำคัญอะไร

เธอเป็นแค่ 'แม่ของลูก' ไม่ได้เป็นอะไรกับเขา จึงไม่มี 'ความสำคัญ' อะไรกับเขา

มันไม่ใช่ความรัก มันเป็นแค่ความลุ่มหลงเท่านั้น