ปีกหงส์ไฟ

จากอัจฉริยะปรุงยาผู้ถูกครอบครัวหักหลังจนตัวตาย สู่วิญญาณอาฆาตที่หวนคืนในร่าง 'ทาสยา' ผู้ไร้ค่า...

จากสาวออฟฟิศบ้าเกมปลูกผัก สู่เด็กน้อยวัย 6 ขวบในยุคจีนโบราณที่บ้านจน(มาก)

ในตลาด นางคือชายลึกลับผู้กำหนดราคาโอสถทั้งเมือง ในจวน นางคือสาวใช้ปลายแถวที่ไร้ใครสนใจ

นี่มัน... กระบี่อัสนีบาต! ศาสตราเทพในตำนาน! เจ้าเอาของแบบนี้มาทุบถั่วรึ ?

ถูกสามีป้อนยาพิษจนตาย แต่สวรรค์เมตตาให้เสิ่นเยว่ซินย้อนอดีต กลับมาแก้ตัว ชาตินี้เลิกเป็นเมียโง่ นางจะสวมบทฮูหยินแสนดี สูบสมบัติและทำลายตระกูลหลี่ให้ย่อยยับ ใครที่เคยเหยียบย่ำนางไว้ เตรียมชดใช้ด้วยชีวิ

สามีเก่าสารเลวใส่ร้ายข้าว่าไร้ยางอาย? ได้! ข้าก็จะร้ายให้ถึงที่สุด!แค้นนี้ต้องชำระ คนชั่วต้องพินาศ!ทว่า...เหตุใด ‘อ๋องปีศาจ’ ผู้นั้นถึงได้ตามตอแยไม่เลิก แถมยังประกาศลั่นว่า"สตรีของข้า ใครกล้าแตะ"

ถูกตราหน้าว่าอัปลักษณ์ ถูกเหยียบย่ำว่าไร้ค่า ถูกคนรักหักหลัง ถูกพี่น้องแย่งชิง! เมื่อตราประทับเทวะตื่นขึ้น "เฟิ่งซีหลิง" ผู้นี้ ขอใช้เปลวเพลิงแห่งความแค้นเผาผลาญฟ้าดิน ทวงคืนทุกสิ่งที่เคยเป็นของข้า!

เทพแห่งโชคลาภองค์เล็ก ทำผิดกฎสวรรค์เลยโดนถีบลงมาเกิดในร่างเด็ก ในครอบครัวที่ซวยซ้ำซ้อนที่สุดในแคว้น

ในยุค 70 ที่แร้นแค้น ข้าวสารสักเม็ดยังหายาก แต่เธอกลับมี น้ำพุวิเศษ ที่เปลี่ยนก้อนหินให้เป็นทอง เปลี่ยนอาหารธรรมดาให้กลายเป็นรสสัมผัสจากสวรรค์ ปฏิบัติการขุนครอบครัวให้อ้วนท้วนและรวยล้นฟ้าจึงเริ่มต้น

นางคือแสงสว่างเดียวที่ข้าเคยปกป้อง แต่กลับเป็นนางที่ผลักข้าลงสู่ห้วงเหว บัลลังก์อัจฉริยะข้าไม่ต้องการ! สิ่งเดียวที่ข้าปรารถนา คือการได้เห็นน้ำตาแห่งความสิ้นหวัง จากคนที่ข้าเคยรักที่สุด!

ความสุขไม่ได้อยู่ที่เมืองหลวง แต่อยู่ที่สวนผักหลังบ้านของเราต่างหาก

ในร่างของสตรีอ่อนแอ คือวิญญาณนางพญาจากต่างมิติ โอสถพิษในมือนางจะสะเทือนบัลลังก์ และค่ายกลใต้เท้านางจะพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน

ในจวน นางคือ ขยะ ที่เขารังเกียจ นอกจวน นางคือ หมอเทวดา ที่เขายอมจ่ายทุกอย่างเพื่อพบเจอ! เมื่อลมหายใจของอ๋องผู้หยิ่งผยองตกอยู่ในกำมือนาง ค่ารักษาครั้งนี้จะเป็น 'อิสรภาพ' หรือ 'หัวใจ' ของเขากันแน่!!

นักพฤกษศาสตร์และนักวิจัยยาสมุนไพรทะลุมิติไปเป็นธิดาของหมอเทวดาที่ถูกใส่ร้ายจนต้องหนีตาย เธอต้องใช้ความรู้ด้านพฤกษศาสตร์สมัยใหม่ผสมผสานกับวิชาแพทย์โบราณเพื่อสร้างยาชนิดใหม่ๆ และล้างมลทินให้ตระกูล

มือหนึ่งถือดอกไม้ อีกมือหนึ่งคือความตาย เสียงผีผาของนางปลุกชีวิตและพิษให้เต้นร่วมกัน โลกเรียกนางว่าปีศาจ แต่ป่าทั้งผืนเรียกนางว่า “นายหญิง”

ใครๆ ก็ว่า เว่ยโยวหลันคือสตรีร้ายกาจที่น่ารังเกียจ ส่วนเยี่ยซูซินคือน้องสาว ผู้อ่อนแอและน่าสงสาร ช่างเป็นละครตบตาที่น่าสมเพชเสียจริง!

"ข้าไม่ได้อยากเป็นฮูหยินของท่าน!" "สายไปแล้ว... ราชโองการสมรสอยู่ในมือข้า และตัวเจ้า... ก็อยู่ในกรงขังของข้าแล้วเช่นกัน"

ทะลุมิติมายุค 70 พร้อมห้างสรรพสินค้าในมือ เสี่ยวหยาประกาศกร้าว ชาตินี้ข้าจะไม่ยอมอดตาย ปลูกผักก็รุ่ง ค้าขายก็รวย

ตระกูลข้าถูกฆ่าล้างตระกูล ข้าจึงกลับมาทวง ในนาม เงาไร้หงส์ ข้าไม่ต้องการความช่วยเหลือ ไม่ต้องการพันธมิตร ไม่ต้องการบุรุษน่ารำคาญที่ชอบเข้ามาป้วนเปี้ยนในแผนข้าอยู่เรื่อย

นางเก็บเขามาเลี้ยงเพื่อหวังให้เป็นจอมมาร แต่เขากลับมอบความรักที่หนักหน่วงจนนางแทบกระอักเลือดแทน