Timm Timm

ในที่สุดทั้งศิวะและ เพลาพิลาส ก็ต้องกลับมาอยู่ร่วมกัน แต่อยู่ในสภาพที่เธอปราศจากความจำทรงเพราะเกิดจากการกระทำของเขา..ซึ่งชายหนุ่มต้องใช้ความพยายามอย่างมากเพื่อลบล้างบาปที่เขาทำต่อหญิงอันเป็นที่รัก

หล่อนมีหนี้ที่ตัวเองไม่เคยสร้างเขาเป็นเจ้าหนี้ที่นอกจากจะไม่ได้เงินคืนแล้ว ยังต้องเสียหัวใจของตัวเองเป็นของแถมเสียอีก เรื่องมันเริ่มจะยุ่งซะแล้วสิ ลองมาลุ้นกันดูสิว่า เรื่องนี้มันจะลงเอยยังไง

ชาคริตรักจิรวัสส์ตั้งแต่หล่อนยังเป็นสาวรุ่น สวมเครื่องแบบนักเรียน แต่เมื่อหล่อนเริ่มรู้จักความรัก หล่อนกลับมอบความรักให้กับเพื่อนของเขา..ชาคริตจึงต้องทำทุกอย่างเพื่อจะได้หล่อนกลับคืนมา

ความรักไม่มีพรหมแดนที่ห้ามกันได้.. รัชนิกา..รอคอยสัญญาของราชิต.. จากวันเป็นเดือน จากเดือนเป็นปีของการรอคอย แล้วเมื่อไหร่ล่ะ การรอคอยมันจะสิ้นสุดลง มาช่วยกันลุ้นเอาใจช่วยสาวน้อยของเรากันดีกว่า!

ความรักยุ่งๆของหนุ่มสาวทั้งสามคู่ ที่มีแต่เรื่องยุ่งๆ จนวุ่นวายไปหมด ท่านผู้อ่านอยากทราบแล้วใช่ไม๊ ว่ามันจะวุ่นวายขนาดไหน ลองเปิดอ่านกันดู..แล้วเอาใจช่วยทั้งสามคู่ว่าจะลงเอยอย่างไร

พายุที่กระหน่ำเรือใหญ่ในครั้งนั้น..ได้นำพาสองชีวิตที่รอดจากเหแอุบัติเหตุหตุในครั้งนั้นและได้มาเรียนรู้และเข้าใจซึ่งกันและกัน จนเกิดเป็นความรัก ความอบอุ่นและสร้างครอบครัวเล็กๆขึ้นมา

คีรินล่วงรู้แผนการณ์ของหล่อนโดยบังเอิญ เขายื่นข้อเสนอให้หล่อนเป็น เจ้าสาวของเขาเพียงคืนเดียวแลกกับการปิดปากเงียบ เอริกาจะยอมให้แผนการณ์ต่างๆพังลงดื้อๆหรือ เอาละซิมาช่วยกันลุ้นว่าเอริกาจะตัดสินใจไงดี

แน่นอน.. มันเป็นความสุขและความเต็มใจที่จะอยู่ในอ้อมแขนของเขา และตราบใดที่เขายังรักษาสัญญา..โสรดาก็ไม่ต้องหวั่นเกรงต่อสิ่งใด ข้อสำคัญ หล่อนรู้โดยสัญชาตญาณว่า เขาจะไม่ผิดสัญญาอย่างแน่นอน

“ทำไมคะพ่อทำไมต้องให้หนูแต่งงานกับ “เพราะพ่อเป็นหนี้เขาลูกเป็นหนี้มากมายจนไม่รู้จะหาที่ไหนไปใช้ให้เขา” ใช่บรินดารู้เรื่องนี้ดีพ่อของหล่อนมีหนี้สินมากมายแทบไม่น่าเชื่อและเขาคือเจ้าหนี้รายใหญ่คนหนึ่ง..

จิรันดาทำท่าจะดิ้น แล้วก็เปลี่ยนใจยอมซุกร่างเข้าหาอกอุ่น ปลายแขนเรียวเผลอไต่ขึ้นไปบนบ่าของอีกฝ่ายตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ เป็นเพราะหล่อนรู้ใจตัวเอง และตัดสินใจแล้วด้วยว่าจะเลือกใครระหว่างผู้ชายสองคนนี้

อรณัสรู้สึกเหมือนกัน เมื่อประตูถูกดึงให้ปิดลงแล้วถอนใจยาว หล่อนเดินกลับมาที่เตียงแล้วล้มตัวลงนอน นึกถึงวันเวลาในอดีตที่ผ่านมา นี่คือที่ตายของหล่อน หญิงสาวคิดก่อนจะหลับตาลง พร้อมกับรอยยิ้มอันแสนสุข

ใบหน้าคมคายก้มลงมองดวงหน้าเรียวซีดที่แหงนเงยอยู่ในวงแขน.. ผมยาวสยายลงไปตามบ่าไหล่ลงมาถึงทรวงอกอวบที่อยู่ตรงหน้า แล้วถอนใจลึก..หล่อนช่างเข้าใจหาเสื้อผ้าใส่แท้ๆมันไม่ได้ปกปิดอะไรสักเท่าไหร่เลย

สาวน้อยวัยสิบเจ็ดตอนโน้น บอบบาง อ่อนหวาน น่าทะนุถนอม ผิดกับเวลานี้ ชายหนุ่มกวาดสายตานิดเดียวก็สัมผัสได้ทั้งหมด หล่อนมาเพื่อจากไป เหมือนสายลมพัด และเขาก็รู้ว่ามันเจ็บปวด แต่ก็ยังคงปรารถนา

ความรักและความจริงใจ.. ที่ต่างแสวงหาคงได้มาโดยไม่ยาก.. ถ้าหากหล่อนและเขาจะพร้อมใจกัน หยิบยื่นให้แก่กันและกัน..โดยปราศจากเงื่อนไข..

มันคือความรัก ดอกหญ้า…ผู้หญิงที่น่าสงสารที่เขาเฝ้าดูหล่อนมาตั้งแต่ยังเยาว์วัย และเวลานี้ได้เข้ามาอยู่ในอ้อมแขนของเขาจริงๆ ชายหนุ่มจะไม่ยอมให้ใครมาพรากหล่อนไปจากเขาได้ เขาจะดูแลหล่อนตลอดไปด้วยตัวเขาเอง

”ไม่เคยคิดรับปากชุ่ยๆ บอกมาก่อนว่าถ้าปฏิบัติตัวดีอยู่กับเหย้าเฝ้ากับเรือนแล้วจะแต่งงานด้วยไม๊“ แน่นะ… “ฮื่อ…” ”คุณหมดสิทธิ์ที่จะมีคนอื่นตลอดชีวิตเลยนะ“ “ถึงงั้นเชียว”

ดวงตราอ้าปากจะพูด..แต่พอเห็นสีหน้าจอขมารดาแล้วก็หุบปากฉับ..หล่อนก็รู้พอๆกับบิดาไม่ใช่หรือว่าถ้ามารดามีทีท่าแบบนี้แก็ล้วละไม่มีใครค้านได้สำเร็จ..

ริมฝีปากได้รูปของอีกฝ่ายทาบลงมาบนเรียวปากนุ่มชื้นนั้นแนบสนิท.. ทั้งสองตกอยู่ในภวังค์ที่มิอาจจะหยุดไว้ได้.. หล่อนปล่อยให้ความต้องการที่ซ่อนเร้นกันไว้ค่อยๆผ่านไปอย่างเต็มอกเต็มใจ..

รวงแก้วถอยหลังหนีโดยอัตโนมัติ เมื่อมันย่างสามขุมเข้ามาใกล้จนไปชนเข้ากับอกกว้างของนายคนร่างสูงที่ยืนตระหง่านอยู่ข้างหลัง รวงแก้วทำท่าจะกระโดดหนีถ้าไม่ถูกเขากันเอาไปไว้ด้านหลังและเผชิญหน้ากับอีกฝ่ายแทน

เราพบเธอลอยนน้ำมา..น่าจะตายแล้วด้วยซ้ำ..แต่งชุดเจ้าสาวเสียด้วย… และเจ้าบ่าวหายไปไหนเสียล่ะ… “นั่นน่ะสิ…แล้วเจ้าบ่าวหายไปไหน…” ลองมาติดตามกันดูสิว่า ทำไมเจ้าหล่อนถึงได้ลอยน้ำมาติดอยู่ที่เกาะนี้…