Timm Timm

นิ้วเรียวนั้นเคลื่อนต่ำลงมาเบามือ.. มันทำให้หล่อนหายใจไม่ออก พยายามเบี่ยงตัวหนีแต่ทำไงก็ไม่พ้นซะที แถมยังถูกอ้อมแขนแข็งราวคีมเหล็กรัดเอวบางเอาไว้ซะแน่น ทำไงดีล่ะ สาวน้อยของเราจะรอดไม๊เนี่ย..

ขณะรุ้งแก้วมึนงงเขาก็ถือโอกาสนั้นจูบหล่อนดูดดื่มด้วยอารมณ์หวาน ลิ้นอุ่นของประกาศิตซอกซอนเข้าลิ้มชิมรสหวานฉ่ำในกลีบปากที่เผยอแย้มอย่างไม่รู้ตัวนั้น รุ้วแก้วพยายามผละหนีแต่เขากลับขยับตามกระชั้นชิด

เราพบเธอลอยนน้ำมา..น่าจะตายแล้วด้วยซ้ำ..แต่งชุดเจ้าสาวเสียด้วย… และเจ้าบ่าวหายไปไหนเสียล่ะ… “นั่นน่ะสิ…แล้วเจ้าบ่าวหายไปไหน…” ลองมาติดตามกันดูสิว่า ทำไมเจ้าหล่อนถึงได้ลอยน้ำมาติดอยู่ที่เกาะนี้…

ริมฝีปากนุ่มของชายหนุ่มเลื่อนผ่านขึ้นไปตามลำแขนกลมกลึงจนถึงบ่าเปลือยเปล่าบอบบางของคนที่นอนหลับสนิท หล่อนไม่รู้หรอกว่าเขารักหล่อนมากเพียงไหน ตัวเขาเองก็เพิ่งจะรู้ตัวเมื่อได้ครอบครองหล่อนแล้วนี่เอง

ริมฝีปากได้รูปของอีกฝ่ายทาบลงมาบนเรียวปากนุ่มชื้นนั้นแนบสนิท.. ทั้งสองตกอยู่ในภวังค์ที่มิอาจจะหยุดไว้ได้.. หล่อนปล่อยให้ความต้องการที่ซ่อนเร้นกันไว้ค่อยๆผ่านไปอย่างเต็มอกเต็มใจ..

รวงแก้วถอยหลังหนีโดยอัตโนมัติ เมื่อมันย่างสามขุมเข้ามาใกล้จนไปชนเข้ากับอกกว้างของนายคนร่างสูงที่ยืนตระหง่านอยู่ข้างหลัง รวงแก้วทำท่าจะกระโดดหนีถ้าไม่ถูกเขากันเอาไปไว้ด้านหลังและเผชิญหน้ากับอีกฝ่ายแทน

เขาข้ามสายรุ้งมาคิดบัญชีกับพ่อของหล่อน.. หญิงสาวยืนอยู่กลางสะพานแห่งนั้นพอดี.. ความรู้สึกทั้งรักลูกและชังพ่อจึงเกิดขึ้นพร้อมๆกัน.. บนสะพานสายรุ้งเส้นนั้น จึงมีทั้งความรัก และความเคียดแค้น ปะปนอยู่

หล่อนได้ยินแต่เสียงครางเบาๆเท่านั้นเปลือกตาที่ระบายไปด้วยขนตาหนาไม่ขยับเลยแม้แต่นิดเดียว หล่อนกวาดสายตาสำรวจไปทั่วดวงหน้าของเขามองเห็นความเข้มคมนั้นถนัดไม่ว่าจะเป็นคิ้ว ตา จมูก ปาก และบ่ากว้าง

ชายหนุ่มถอนใจยาว เมื่อทำให้หล่อนยอมรับจุมพิต ร่างระหงบอบบางถูกดึงเข้ามาชิดแนบแน่น จนแทบจะจมหายเข้าไปในอกกว้าง ด้วยอ้อมแขนของเขา..และเจ้าหล่อนต้องยอมคล้อยตามโดยไม่อาจต่อสู้กับความรู้สึกที่ซ่อนลึกมานาน

รำไพพักตร์ถอนใจยาวเมื่อได้ยินคำสารภาพประโยคเดียวที่ต้องการมาเนิ่นนาน หล่อนไม่รู้หรอกว่า..ลำแขนกลมกลึงของตนยกขึ้นโอบรอบคอของเขาเมื่อไหร่ หล่อนให้ทุกอย่างผ่านไปตามความปรารถนาที่ซ่อนลึกในหัวใจมาเนิ่นนาน

ใครเลยจะคิดว่า..ผู้ชายที่สมบูรณ์แบบ..เพอร์เฟคเพียบพร้อมอย่างเขา เมื่อเจอเด็กกะโปโลอย่างหล่อนเพียงไม่กี่ครั้ง..เขาก็กล้าที่จะขอหล่อนแต่งงาน..อยากรู้จริงๆ ว่าแม่สาวน้อยคนนี้จะตอบว่าอย่างไร

หัวใจหนึ่งเต็มไปด้วยความกตัญญู อีกหัวใจหนึ่งเต็มไปด้วยความรัก หากอีกหัวใจหนึ่งเต็มไปด้วยความดื้อรั้น แล้วสุดท้ายใครจะเป็นผู้ชนะที่แท้จริง ลองมาติดตามและช่วยลุ้นกันดีกว่า..ว่าใครจะเป็นผู้ชนะที่แท้จริง

เขาจะทำยังไงดีกับแม่สาวน้อยคนนี้ หล่อนช่างไม่รู้เลยว่าการกระทำของหล่อนมันเสี่ยงกับอันตราย และนี่กระมังที่ทำให้เขาต้องมาพบและปกป้องหล่อนและหล่ะล่อนพร้อมที่จะให้เขาปกป้องหล่อนไปจนชั่วชีวิตหรือเปล่าเอ่ย

หล่อนไม่ต้องการแต่งงานกับเขา และอาละวาดเต็มที่เพื่อจะล้มเลิกงานแต่งงานที่จะมีขึ้น แต่เขาไม่ใช่ผู้ชายอย่างที่หล่อนคิด เมื่อพูดกันดีๆ ไม่รู้เรื่อง ก็ต้องใช้มาตรการขั้นเด็ดขาด..

เขาสูงมากทีเดียว เท่าที่เห็นนี่ศีรษะก็เกือบชนขอบประตู ลำคอตั้งตรง บ่ากว้าง สวมเสื้อเชิร์ตสีขาวซ่อนชายไว้ใต้กางเกงทรงตรง ดวงตายาวรี เหนือตากว้างใต้คิ้วดกเข้มดำขลับทอดมองมายังหล่อนอย่างสงสัยเต็มเปี่ยม

เขาต้องการกักขังหล่อน แค่หนึ่งอาทิตย์เท่านั้น ยอดอ้อไม่รู้สาเหตุเพราะอะไร เขาทำเพื่ออะไรและทำไปทำไม และหวังอะไรในตัวหล่อน ทั้งๆที่ยอดอ้อเองก็ไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร แล้วยอดอ้อจะทำไงดี คิดแล้วละกลุ้ม

ดาวรายอมยิ้มไม่ตอบในทันทีคิดอยู่นานกว่าจะพึมพำออกมาว่า “เพราะไม่เคยชอบคนชื่อเทวัญเลยตั้งแต่เห็นรูป แต่กลับไปชอบคนชื่อเทวินทร์แทนทั้งๆที่เห็นแค่รูปเท่านั้นสิคะ...”

เขามาจากไหน…หล่อนไม่รู้.. แต่เขาโผล่เข้ามาถูกจังหวะที่หล่อนกำลังต้องการใครสักคน และเมื่อไม่มีใครพร้อมที่จะดูแลหล่อน เขาจึงตัดสินใจ…จะขอเป็นผู้พิทักษ์หล่อนเสียเอง

ใครเลยจะคิดว่าเรื่องที่หล่อนรู้มานมนาน กับความจริงมันกลับสวนทางกันอย่างสิ้นเชิง

เขาคือผู้ที่ถูกส่งให้มาคุ้มครองหล่อน แต่เมื่อผู้ถูกคุ้มครองและผู้ที่มีหน้าที่คุ้มครอง ทะเลาะกันเสียเอง มือที่สามที่คอยจ้องอยู่ก็ชอบใจละสิ