“ถึงแม้ในใจข้าจะยังคงรักท่านแต่ข้าก็ทั้งรักทั้งเกลียดท่าน เราคงอยู่ร่วมกันมิได้อีกต่อไป ลาก่อน”

ในครั้งนั้นข้าเคยมีท่านนั่งเคียงกาย แต่มาวันนี้ท่านคงมีใครนั่งเคียงคู่ ‘ในยามที่ท่านอยู่แสนไกล หัวใจของข้ายังคงเฝ้าคนึงและห่วงหาท่านอยู่เสมอ’(แล้วจะให้ข้าลืมท่านได้เช่นไร)