My sassygirl

"ยัยบ้า! ยัยซาร่าบ้า...นี่เธอคิดจะทำอะไรฉัน หรือเธอคิดจะปล้ำฉัน" "โอ้ย...จะบ้าตาย ปล้ำบ้าปล้ำบออะไรกันเล่า นี่เรา..."

เขาคือเจ้าหนี้… เจ้าหนี้ที่ครอบครัวของเธอติดค้างไว้มหาศาล เธอ… ต้องมาชดใช้กับสิ่งที่ไม่ได้ก่อ… เพียงเพื่อทดแทนบุญคุณ

‘ห้ามลาออกอย่างเด็ดขาดภายในหนึ่งปีนี้’ ใครจะไปคิดว่าการห้ามลาออก คือสิ่งที่ทำได้ยากที่สุดในการทำงานกับเจ้านายสาวคนนี้ ที่พยายามทุกวิถีทางที่จะพาเธอขึ้นเตียงให้ได้ตั้งแต่พบหน้ากัน

หญิงสาวผู้แสนดี… เธอคือคนที่มารดาจะให้แต่งงานด้วย แต่กับเธอล่ะ..!! หญิงสาวลูกมหาเศรษฐีอย่างเธอจะต้องมาลงเอยกับผู้หญิงที่จืดชืดเรียบร้อยสุดๆ แบบนี้จริงๆ น่ะเหรอ มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน

ฉันไม่คิดว่าจะได้กลับมาเยือนบ้านเกิดอีกครั้ง และไม่เคยคิดว่าจะเจอกับคนที่เคยทำลายหัวใจฉันจนพังย่อยยับในอดีต แต่ทำไมเขาตอนนี้ช่างแตกต่างกับคนเดิมที่ฉันเคยรู้จัก..??

"นิด พี่คิดถึงนิดเหลือเกิน" ฟางข้าวเอ่ยบอก พลางผลักร่างของนิตยาให้นอนลงบนเตียงตามด้วยร่างสูง ของตนเองที่ตามลงไปจุมพิตหญิงสาวในทุกสัดส่วน

"ใครผิดสัญญาก่อนเป็นหมานะ" "อืม..." "ถ้าบีบแรงกว่านี้จะแตกหรือเปล่านะ" "เลิกจับได้แล้ว ไหนบอกจะ...จูบอย่างเดียวไง ฮื่อ..."

เมื่อถูกคนหื่นทั้งหลอกฟัดหลอกกัดอยู่ทุกวี่วัน เมียในนามอย่างเธอ… จะทนอยู่ในสถานะนี้ได้อีกนานสักแค่ไหน “ว้าย… คุณครีม คนบ้า คนลามก” “แหม… ร้องซะเสียงดังเชียวนะเมียจ๋า…“

"ธะ...ธาร อย่า..." รสรินพยายามเปล่งเสียงห้ามเมื่อกลีบปากนุ่มนิ่มเป็นอิสระ แต่เสียงที่ผ่านลอดริมฝีปากออกมามันกระท่อนกระแท่นเต็มที มือน้อยพยายามปัดป่ายผลักใสจมูกเรียวโด่ง

ฉันคิดว่าฉันเป็นคนธรรมดาทั่วๆไป ต้องมีแฟนเป็นผู้ชาย มีครอบครัว แต่....... เธอก็เข้ามาเปลี่ยนความคิด เปลี่ยน....ใจ ฉันไปตลอดกาล

เพราะการเดินทางท่องเที่ยว...ทำให้เราได้รู้จักกัน เพราะบรรยากาศพาไปหรือเพราะนิสัยเราคล้ายกัน ทำให้เราคุยกันถูกคอ และเพราะอะไรเราถึงมาจบกันที่เตียง..??? นี่คือสิ่งที่ฉันยังสงสัยอยู่ในใจตลอดมา

เงินทำให้เธอต้องมายืนอยู่ตรงนี้ “เอ่อ… คุณวิเวียนจะให้นาราทำอะไรเหรอคะ” “ก็ทำหน้าที่ของเธอไง เดินเข้ามาใกล้ๆ แล้วถอดชุดเกะกะนั่นออกให้หมด..!!”

'ทั้งตกงาน ทั้งลูกรักโดนชน ทั้งเสียความบริสุทธิ์ให้ผู้หญิงลูกครึ่งที่ไหนก็ไม่รู้ ชีวิตของอรณิชาทำไมซวยซ้ำซวยซ้อน ในวัยใกล้สามสิบอย่างนี้'

เธอต้องจ้างแฟนปลอมๆ เพื่อมาตบตาน้องสาวหัวรั้น แต่จะทำยังไงเมื่อทุกอย่างมันไม่เป็นไปตามที่คิด เพราะหน้าตาที่ใสซื่อของแฟนกำมะลอ ค่อยๆ ปลุกสัญชาตญาณนักล่าของเธอขึ้นมาทีละนิดๆ

จิรดา ไม่รู้ว่าจะต้องใช้เวลานานสักเท่าไหร่… แต่เพื่อเป็นการช่วยเหลือพี่สาว ทำให้เธอต้องเปลี่ยนตัวกับพี่สาว เธอจะต้องฟันฝ่าอุปสรรคเฉพาะหน้าแทน จีรภา เป็นการชั่วคราว…

"ไม่ต้องมาแตะต้องตัวฉัน" "อย่ามาทำเป็นหวงเนื้อหวงตัวไปหน่อยเลย" ดวงตาสีน้ำตาลเข้มกร้าวขึ้นทันตาเห็น มือเรียวแกร่งคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนเล็กก่อนกระชากเข้าหาตัว

"คิดว่าบอกรักกันแล้วจะมาหนีกันไปง่ายๆ หรือไง หื้ม" "ขะ...ขวัญจำไม่ได้ค่ะ ปล่อยนะคะพี่คีย์" "จำไม่ได้เหรอ ถ้าอย่างนั้นคงต้องทวนความจำกันหน่อยแล้ว"

"ลูก ยัยภัสลูกรักของพ่อ ลูกพ่อนี่เยี่ยมจริงๆ แบบนี้สิ เขาถึงจะเรียกว่า น้ำขึ้นให้รีบตัก" "หนูไม่ได้นึกถึงเรื่องนั้นหรอกค่ะ"

"พิกุลแน่ใจนะว่า…ยังไม่เจอคนที่ถูกใจจริงๆ" "ก็...ค่ะ ยังไม่เจอ" "พิกุลอาจจะเจอแล้วก็ได้ แต่ว่าพิกุลไม่รู้สึกตัว…ไม่แน่ใจนะ แล้วพิกุลเคย คิดถึงใครบ้างไหมตอนที่เขาไม่อยู่...

เมื่อแม่ของเธอต้องการอุ้มหลาน หญิงสาวผู้รักอิสระ จึงต้องเริ่มต้นที่จะตามหาหญิงสาวผู้ที่จะมาเป็นแม่ศรีเรือน และเป็นแม่ของลูกของเธอ แทนที่จะเป็นชายหนุ่มอย่างที่แม่หวัง