- 11
- 822
- 0
- 0 (0)
"หวังว่าคุณคงจะบรรยายให้น้ามนของคุณฟังให้ละเอียดนะ" นิชานันท์เอ่ยขึ้นเมื่อถอนริมฝีปากออกหลังจากครอบครองไว้จนพอใจ นัยน์ตาคมกริบ เต็มไปด้วยความพึงพอใจ
"หวังว่าคุณคงจะบรรยายให้น้ามนของคุณฟังให้ละเอียดนะ" นิชานันท์เอ่ยขึ้นเมื่อถอนริมฝีปากออกหลังจากครอบครองไว้จนพอใจ นัยน์ตาคมกริบ เต็มไปด้วยความพึงพอใจ
เธอถูกคนรักทรยศหักหลัง ทำให้เธอประชดชีวิตโดยไปมีความสัมพันธ์แบบวันไนท์สแตนด์กับผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่รู้จักแม้กระทั่งชื่อ เธอปลดปล่อยร่างกายและอารมณ์ไปกับค่ำคืนนั้น...อัฉราไม่คิดว่าจะมีวันได้เจอเขาอีก
เธอฝันเห็นเด็กสาวขี้อ้อนคนหนึ่งมานานนับเดือน… จนมาวันนี้ เธอกลับได้เจอกับสาวน้อยในฝันที่มีตัวตนจริงๆ แต่นางในฝันที่อยู่ในโลกแห่งความเป็นจริงกลับไม่ได้เป็นอย่างในฝัน ไม่ได้ขี้อ้อน แถมยังดื้อและแสนพยศ
"ยัยบ้า! ยัยซาร่าบ้า...นี่เธอคิดจะทำอะไรฉัน หรือเธอคิดจะปล้ำฉัน" "โอ้ย...จะบ้าตาย ปล้ำบ้าปล้ำบออะไรกันเล่า นี่เรา..."
‘ห้ามลาออกอย่างเด็ดขาดภายในหนึ่งปีนี้’ ใครจะไปคิดว่าการห้ามลาออก คือสิ่งที่ทำได้ยากที่สุดในการทำงานกับเจ้านายสาวคนนี้ ที่พยายามทุกวิถีทางที่จะพาเธอขึ้นเตียงให้ได้ตั้งแต่พบหน้ากัน
หญิงสาวผู้แสนดี… เธอคือคนที่มารดาจะให้แต่งงานด้วย แต่กับเธอล่ะ..!! หญิงสาวลูกมหาเศรษฐีอย่างเธอจะต้องมาลงเอยกับผู้หญิงที่จืดชืดเรียบร้อยสุดๆ แบบนี้จริงๆ น่ะเหรอ มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน
ฉันไม่คิดว่าจะได้กลับมาเยือนบ้านเกิดอีกครั้ง และไม่เคยคิดว่าจะเจอกับคนที่เคยทำลายหัวใจฉันจนพังย่อยยับในอดีต แต่ทำไมเขาตอนนี้ช่างแตกต่างกับคนเดิมที่ฉันเคยรู้จัก..??
"นิด พี่คิดถึงนิดเหลือเกิน" ฟางข้าวเอ่ยบอก พลางผลักร่างของนิตยาให้นอนลงบนเตียงตามด้วยร่างสูง ของตนเองที่ตามลงไปจุมพิตหญิงสาวในทุกสัดส่วน
"ใครผิดสัญญาก่อนเป็นหมานะ" "อืม..." "ถ้าบีบแรงกว่านี้จะแตกหรือเปล่านะ" "เลิกจับได้แล้ว ไหนบอกจะ...จูบอย่างเดียวไง ฮื่อ..."
ฉันคิดว่าฉันเป็นคนธรรมดาทั่วๆไป ต้องมีแฟนเป็นผู้ชาย มีครอบครัว แต่....... เธอก็เข้ามาเปลี่ยนความคิด เปลี่ยน....ใจ ฉันไปตลอดกาล
เมื่อแม่ของเธอต้องการอุ้มหลาน หญิงสาวผู้รักอิสระ จึงต้องเริ่มต้นที่จะตามหาหญิงสาวผู้ที่จะมาเป็นแม่ศรีเรือน และเป็นแม่ของลูกของเธอ แทนที่จะเป็นชายหนุ่มอย่างที่แม่หวัง
เขา…ไม่ได้อนุญาตให้เธอรัก แต่ใจทั้งใจเธอกลับไปอยู่ที่เขาจนหมด
อุตส่าห์หนีรักกะจะไปพักใจไกลถึงต่างแดน แต่กลับเจอกับผู้หญิงที่หลงตัวเองตั้งแต่ที่เครื่องบินยังไม่ทัน Take-off และนับตั้งแต่นาทีนั้นการเดินทางของ ‘อลินญา’ ก็ไม่สงบสุขอีกต่อไป
"อย่ายั่วกันนักสิ ถ้าฉันทนไม่ไหวอย่ามาว่ากันนะ" อติกานต์ยังคงดิ้นเร่าเพราะไม่สบายตัวโดยไม่รู้เลยว่าอันตรายกำลังจะมาถึงตัว "ร้อน! ทำไมมันร้อนอย่างนี้เนี่ย"
จอมขวัญครางอึกอักอยู่ในลำคอ เธออยู่ในสถานการณ์ที่ไม่อาจช่วยเหลือตัวเองได้เลย เมื่ออ้อมแขนของเขาที่พันธนาการร่างกลมกลึงของเธอเอาไว้แนบแน่น แล้วจุมพิตที่หนักหน่วงราวกับลงทัณฑ์แต่แรกก็ค่อยๆ แปรเปลี่ยน...
เธอต้องมาเป็นนางบำเรอชั่วคราวให้กับเขา เพียงเพราะว่าที่พี่ชายของเธอติดหนี้เขาอยู่ มันเป็นข้อตกลงที่ต้องเอาร่างกายของเธอเข้าแลก
ความรักฉันคิดว่ามันเป็นสิ่งที่สวยงาม แต่... มันก็แค่เพียงช่วงแรกๆ เท่านั้นแหละ ฉันซื่อสัตย์มั่นคงต่อรักที่มีให้... ก็เพราะความรักไง ฉันถึงได้เป็นคนแบบนี้ ใครทำฉันก่อนอย่าคิดว่าฉันจะเอาคืนไม่ได้
เขาคือเจ้าหนี้… เจ้าหนี้ที่ครอบครัวของเธอติดค้างไว้มหาศาล เธอ… ต้องมาชดใช้กับสิ่งที่ไม่ได้ก่อ… เพียงเพื่อทดแทนบุญคุณ
เมื่อถูกคนหื่นทั้งหลอกฟัดหลอกกัดอยู่ทุกวี่วัน เมียในนามอย่างเธอ… จะทนอยู่ในสถานะนี้ได้อีกนานสักแค่ไหน “ว้าย… คุณครีม คนบ้า คนลามก” “แหม… ร้องซะเสียงดังเชียวนะเมียจ๋า…“
"ธะ...ธาร อย่า..." รสรินพยายามเปล่งเสียงห้ามเมื่อกลีบปากนุ่มนิ่มเป็นอิสระ แต่เสียงที่ผ่านลอดริมฝีปากออกมามันกระท่อนกระแท่นเต็มที มือน้อยพยายามปัดป่ายผลักใสจมูกเรียวโด่ง
