Destinies1

หากพวกมึงจะเล่นลับหลังอย่างนี้ แล้วกูจะทำให้มึงประจักษ์ว่าทำของใส่คนคนหนึ่งนั้น ไม่ต้องมีชื่อนามสกุล ก็ทำได้ถูกตัว

❝โอม นะโม พุทธายะ ข้าพเจ้าขอตั้งคำสัตย์ต่อกษมา แม้นร่างกายจักแปรเปลี่ยนเป็นเดรัจฉานคลานสีขา ฤทัยของข้าพเจ้านี้ยังเป็นของเจ้าบัวบูชามิเสื่อมคลาย❞

ชักหายใจไม่ทั่วท้องแล้วสิ จะว่าอย่างไรดี "พี่หนูดี" ของอันดาเป็นเพียงตู้ปลาเก่า ๆ ไร้อะไรข้างใน ตั้งเอาไว้ประดับบ้านเท่านั้นเอง และฉันพยายามหักห้ามความคิดของตัวเองไม่ให้จินตนาการไปถึงอะไรต่อมิอะไร

“ในบ้านของเรามีกฎอยู่ไม่กี่ข้อที่อาอยากบอกให้ฉัตรรู้เอาไว้ก่อน ข้อแรกที่สำคัญมาก ห้ามเข้าใกล้เรือนไม้ข้างหลังสวนเด็ดขาดเพราะมันอันตราย แถวนั้นไม่ค่อยถูกใช้งานบ่อย พักหลังนี้เลยมีพวกงูมาทำรัง”

‘จะหนึ่งดวงวิญญาณจะต่อลมหายใจของเจ้าเป็นเวลาสองเดือน หากภายในสองเดือนนั้นยังหาดวงวิญญาณต่อไปไม่ได้ ถึงครานั้นเราคงพบกันอีกครั้ง อนันยช แซ่ลิ้ม’

กันคุณ กันไสย์ กันเสน่ห์เล่ห์ลม กันผีทั้งกลม กันลมพระพาย กันคนฉิบหาย คนตายไม่ดี

“ฉันบอกว่าอยากทำตอนนี้ ทำหน้าที่คู่นอนของเธอให้ดีก็พอ อย่าเพ้อฝันให้มันมากเลยไป๋เฟิง ไปมีครอบครัวกับคนอื่นเถอะ ฉันไม่ชอบเด็ก เอาเข้ามาสิ ทำให้ฉันรู้สึกดีเพราะเซ็กซ์ของเธอ”

"ฉันทั้งเกลียด ทั้งขยะแขยงคุณ อยากฆ่าเสียให้ตายตกไปตามกัน" น้ำเสียงสั่นของคุณหนูรองกล่าวปรามาสคนตรงหน้า ทว่าอีกฝ่ายกลับยิ้มเยาะไร้ความขัดเคือง "แต่ฉันเป็นผัวหล่อนแล้ว เมียไหนเล่าจะฆ่าผัวตัวเองได้ลงคอ"

“คุณคะ...ช่วยซินได้มั้ย แค่ครั้งเดียว” น้ำเสียงหวานออดอ้อนใส่คนตัวสูงไป ซินเซียเงยใบหน้าแดงก่ำขึ้นหาอัลฟ่า เธอต้องการหล่อน ต้องการอย่างมากที่จะถูกสิ่งนั้นเติมเต็มร่างกายร้อนนี้แทบใจจะขาด

เรื่องราวทุกอย่างมันเริ่มต้นจากหลังผับแห่งนี้ เพียงคืนนั้นคืนเดียวที่ทำให้ “ซัมเมอร์” ได้พบกับ “มิเชล” ภายใต้ชื่อที่เรียกแทนกันว่า คนเก่ง และ มัมหมี “ฉันชอบฤดูร้อนนะ มันดูร้อนแรงดี”

เอ๋ยอยากบอกกับพี่ใหญ่แค่ว่า เอ๋ยรักพี่ใหญ่มากจริง ๆ

"กูจะสูบพระคาถาขึ้นไว้ในลำคอ กูจะยอพระคาถาทั้งปวงขึ้นใว้ในเหนืออก กูจะยกพระคาถาทั้งปวงขึ้นไว้ในเหนือเกษ พระครูกูเธอจึงให้กูเป็นเอกกว่าคนทั้งหลาย"