- 5
- 456
- 0
- 0 (0)
เมื่อสัญญาระหว่างลูกหนี้และเจ้าหนี้ได้สิ้นสุดลงก็เป็นอันว่าหนี้สินได้ปลอดภาระไปแล้วตามสัญญา แต่ว่าลูกหนี้กลับไม่อยากจากเจ้าหนี้ไปเลย เพราะหัวใจดวงน้อยของลูกหนี้ได้มอบให้เจ้าหนี้สุดที่รักไปแล้ว
เมื่อสัญญาระหว่างลูกหนี้และเจ้าหนี้ได้สิ้นสุดลงก็เป็นอันว่าหนี้สินได้ปลอดภาระไปแล้วตามสัญญา แต่ว่าลูกหนี้กลับไม่อยากจากเจ้าหนี้ไปเลย เพราะหัวใจดวงน้อยของลูกหนี้ได้มอบให้เจ้าหนี้สุดที่รักไปแล้ว
เมื่อผมต้องแต่งงานกับคนที่ไม่รู้จัก แล้วผมควรรักหรือควรเกลียดดี แล้วเงื่อนไขของการแต่งงานครั้งนี้ คือเกมรักที่เขาได้วางแผนเอาไว้ล่วงหน้า แล้วถ้าผมอยากลองเล่นเกมรักครั้งนี้ ผมอยากรู้ว่าใครชนะ
ชีวิตที่เป็นอมตะและหัวใจที่ด้านชากลับมามีความหมายอีกครั้งเมื่อข้าได้พบเจ้า สามร้อยปีที่ผ่านมาข้ายังจดจำเจ้าได้เสมอ ไม่ว่าเจ้าจะทำอะไรอยู่ไหน ข้าไม่หวังครอบครองเจ้า ขอเพียงเจ้ามีความสุข ก็พอแล้ว..
เนื้อหาต่อเนื่องจากเล่ม 1+2 / (เมืองนนท์+เล็ก) + (โปรด+ธนา)
เกลียดตัวกินไข่ เกลียดปลาไหลกินน้ำแกง เกลียดใครแรง ๆ มักจะได้แต่งงาน...
หากรักคือทุกข์ แล้วทำไมคนเรายังปรารถนาที่จะมีความรัก หรือเพียงแค่ต้องการเติมเต็มชีวิตที่ขาดหาย บ่อยครั้งที่รักของผมทำให้ผมเป็นทุกข์ แต่ผมก็มีความสุขทุกครั้งที่ได้รัก และผมยังยินดีที่จะรักต่อไป...
ผมได้รับใบสั่งจากพ่อบุญธรรมของผม ให้มาฆ่านักธุรกิจหนุ่มหล่อไฟแรง ถ้าหากเป็นคนอื่นมันคงเป็นงานง่ายมากสำหรับผม แต่กับเขามันยากมากสำหรับผม เพราะผมคิดว่าผม... รักเขาเข้าแล้ว
เมื่อคนที่ไม่ค่อยถูกชะตากัน เกิดปิ๊งกันขึ้นมา พวกเขาจะบอกเพื่อนว่ายังไง เพื่อไม่ให้เพื่อน ๆ ตกใจ พวกเขาจะคบกันได้นานแค่ไหน ถ้าฐานะของพวกเขาต่างกันราวฟ้ากับเหว
รักที่แผ่วปลายลงเรื่อย ๆ ยิ่งพยายามวิ่งตามเท่าไหร่ก็ยิ่งไกลออกไปทุกที ยิ่งเขามีคนใหม่เขาก็ยิ่งลืมผมมากขึ้นเรื่อย ๆ
เมื่อความรักของเรากลายเป็นอดีตไป ผมคิดว่าคุณได้ตายไปจากผมแล้ว ผมไม่โทษคุณหรือแม้แต่เขา ผมแค่อยากลืมคืนวันเก่าที่เราเคยมีกัน ผมฝืนบอกตัวเองเสมอว่า ผมเกลียดคุณจนลึกสุดใจ...
เมื่อเขาต้องกลายมาเป็นคนข้างกายของนายมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ด้วยการถูกบังคับ เขาจะกดดันแค่ไหน ถ้าต้องปฏิบัติตัวให้สมฐานะของเจ้าพ่ออารมณ์ร้าย/// เรื่องนี้เป็นนิยายเรื่องแรกของไรท์ที่ปังมากถึงมากที่สุด
ความรักมักละเอียดอ่อน ยากที่จะเข้าใจ หากอ่อนไหวก็พ่ายแพ้ไปนั่นคือสิ่งที่ต้องยอมรับ ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเรื่องยากที่จะยอมรับ เช่นเดียวกับความรักของผมกับเขา ที่เราต้องร่วมกันก้าวเดินด้วยความลำบาก ...
