human of darkness

"เขาคือพยัคฆ์ที่ไร้ความปรานี ส่วนเธอคือโสเภณีที่เขากักขังไว้ในกรงทอง" หยางเป่ย ไม่เคยเชื่อในความรัก เขาเชื่อแค่เพียงอำนาจและรอยเลือดบนแผ่นหลังของศัตรู แต่ชิงหลี... นายหญิงที่สายตาว่างเปล่าที่ก้าวเข้าม

“ในโลกของภาพมายา ความรักอาจเป็นแค่หมอกควันที่เจือจาง... แต่ในโลกแห่งความจริง ความรักคือการโอบกอดและเยียวยากันในวันที่บอบช้ำ” จากฝันร้ายสิบปีที่ถูกจัดฉากโดยจินตนาการอันวิปริต สู่บทสรุปแห่งความเข้าใจและ

"ในหลุมดำที่มืดมิด... ศีลธรรมอาจเป็นเพียงสิ่งฟุ่มเฟือย"

ต่อจากเรื่อง "เดรสสีแดงไวน์ของนายหญิงตระกูลหยาง"

รวมเรื่องสั้นฟาฟิน แนะให้ใช้จินตาการมากกว่าสมอง เพราะเป็นเพียงเรื่องสั้นที่พาให้ฟิน

จากลูกสาวที่ถูกลืม... สู่ ‘ตัวตายตัวแทน’ ในงานแต่งงานที่ถูกยัดเยียด ชิงหลี ปรากฏตัวในชุดเดรสสีแดงไวน์สั้นกุด ชุดที่หยางเป่ยจำได้แม่นยำตั้งแต่วินาทีแรกที่เห็น และมันกลายเป็นพันธนาการที่ผูกมัดเธอไว้