เมื่อตายหมู่ ระบบจึงจัดแบบหมู่... ผมและเพื่อนถูกส่งไปอยู่คนละเซิร์ฟเวอร์ แต่สามารถติดต่อกันได้ บางคนไปเป็นตัวละครเอก บางคนเป็นตัวประกอบฉากที่มีชีวิตสงบสุข แต่ทำไมผมถึงเป็นตัวประกอบหนีตายจากมาเฟียล่ะเนี่ย! *นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องสมมุติขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น โปรดใช้วิจารณญานในการอ่าน* - คีย์สูงถึงมาวิน

รอยยิ้มและใบหน้าน่ารักภายใต้แสงโคมไฟสีส้มนวลสว่างตา อาบไล้ใบหน้าสวยให้ดูสวยขึ้นไปอีก เสียงซู่ซ่าจากกระทะในครัว กลิ่นแก๊สและการเผาไหม้ ไม่ได้ทำให้อะไรแย่ลงเลยสักนิด กับความรู้สึกของชายหนุ่มที่กำลังเติบโตไปเรื่อยๆอย่างไม่ทันตั้งตัว เสียงหัวใจที่พร้อมจะระเบิดตลอดเวลายามใบหน้านั้นขยับเข้าใกล้....

ปิดเรื่องจ้า