- 18
- 267
- 0
- 0 (0)
"เคยบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่ารักผม... เอยลืมกฎของเราไปแล้ว?" เขาตั้งกฎเหล็กขึ้นมา เพื่อให้เธอรู้ว่า เขาไม่มีทางรักเธอ และเธอห้ามรู้สึกกับเขาในทุก ๆความรู้สึก!
"เคยบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่ารักผม... เอยลืมกฎของเราไปแล้ว?" เขาตั้งกฎเหล็กขึ้นมา เพื่อให้เธอรู้ว่า เขาไม่มีทางรักเธอ และเธอห้ามรู้สึกกับเขาในทุก ๆความรู้สึก!
แค่ของพนันชิ้นหนึ่ง...
เขายัดเยียด ตราหน้าเธอว่าเป็นเมียน้อย ไม่มีสิทธิ์แม้แต่แก้ต่างให้กับตัวเอง…
พอวิ่งตามทำเป็นเฉย เย็นชา ...พอคิดตัดใจ ตามติด หึง หวง ยัดเยียดความเป็นสามีให้!
อีกคนหนีห่าง อีกคนตามขัง...
จากหมากสำคัญในแผนการ ถูกเลื่อนให้เป็นของเล่น…สำหรับทินกร ข้าวหอมเป็นได้แค่ ’คนของเขา‘...
จากเกมที่กลับกลายเป็นความรัก นำมาสู่ความลับที่เธอต้องปกปิด ‘เชอรีน’ จะปกปิดความลับนี้ได้นานแค่ไหน และ ‘กันพิมุกต์’ จะรู้ถึงความลับนี้หรือไม่ โปรดติดตาม...
‘หวางมู่ฮวา’เข้าหาเขาเพียงเพราะผลประโยชน์ ทว่ายิ่งนานวัน ความอบอุ่นและความใจดีของซือเจียน ทำให้นางเริ่มมีใจ หลงรักเขาจนถอนตัวไม่ขึ้น...
อดีตเขี่ยทิ้ง ปัจจุบันตามหวงตามกัดเหมือนหมา...
“ที่บอกว่าอยากเป็นชู้ ฉันพูดจริงนะ”
เมื่อนักเขียนอย่างเธอ อยาก(ลอง)มีแด๊ดดี้เป็นของตัวเอง... ทว่าความซวยบังเกิด เคราะห์ซ้ำกรรมซัด ทำให้เธอวนกลับมาเจอกับรักแรก (ที่เป็นไปไม่ได้) และเขาเสนอตัวเป็นตัวเลือกให้กับเธอ...
เธอยอมทำทุกอย่างเพื่อที่จะได้แต่งงานกับเขา!! แต่ใครจะรู้ล่ะ ว่าชีวิตหลังแต่งงานมันจะทำให้เธอเจ็บปวดมากขนาดนี้...
เพราะรักถึงแกล้งตาบอด หลอกตัวเองซ้ำ ๆว่าเขารักเธอ...
ขึ้นชื่อว่าเมียขัดดอกก็ว่าแย่แล้วต้องมาสลับตัวกับพี่สาวของตัวเอง เธอจะเก็บเรื่องนี้ได้นานแค่ไหน หากเขาจับได้ชีวิตเธอ แม่และพี่สาวจะเป็นยังไง คิดไม่ออกเลยจริง ๆ...
เธอเป็นเพียงเมียตีทะเบียน ที่เขาไม่เคยต้องการ ...
ชีวิตของนางโตมากับคำว่า'ลูกกบฏ' โชคดีแค่ไหน ที่ถูกซื้อตัวมาเป็นบ่าวรับใช้ของ คุณหนูรองแห่งตระกูลหวาง
เพราะความเข้าใจผิด ทำให้เขามองเธอ ...เป็นเพียงแค่ผู้หญิงเห็นแก่เงิน!!
เป็นได้แค่เงา ...ที่เขาไม่เคยมอง
ให้ตายเถอะ! เพราะตกท่อน้ำเสียตาย ทำให้เฟิ่งลี่ฟื้นขึ้นมาในร่างสาวอายุ 17 ปี แถมยังข้ามมิติมาอีกยุคหนึ่ง ยุคโบราณที่เธอได้แต่ดูในทีวี ตอนนี้เธอกลับมายืนอยู่ตรงนี้จริง ๆ ซะงั้น!!
เพราะรัก 'กู้เซียวเหยียน' 'หวางมู่เยว่' จึงวางแผนแต่งเข้าจวนตระกูลกู้! แม้นจะถูกมองว่า หน้าหนา ไร้ยางอาย...แล้วอย่างไรเล่า ที่นางกระทำ ล้วนเป็นเพราะ 'รัก!'
