ดังคำโบราณเคยกล่าวไว้ว่า หากมีวาสนาต่อกันต่อให้อยากหลีกหนีให้ไกลเท่าไหร่ แรงดึงดูดกลับมีอานุภาพมากขึ้นเท่านั้น

ต่อให้เธอจะมีคนของเธอ...แต่สำหรับชยิน...นินคือคนของเขา

ส้มฉุนผู้ถูกหลงลืมมาตลอด ผู้เป็นพ่อกลับเห็นความสำคัญในวันที่ธุรกิจมีปัญหา ผลกรรมที่ตนไม่ได้ก่อแต่กลับต้องถูกบังคับฝืนใจ แต่โชคชะตากลับล้อเล่น จนต้องอุทานออกมา "เชี้ย! อะไรกันว่ะเนี่ย"

แรกเริ่มไม่ชอบหน้าแต่ดันมีเรื่องให้เจอะเจอ พอได้ใกล้ชิดกลับเป็นเธอเองที่หวั่นไหวและคิดเกินเลยไปไกล แล้วเธอเลือกอะไรได้บ้าง ระหว่างหักห้ามใจหรือกระโดดเข้ากองไฟลงไปเล่นกับกองเพลิง

"จะเอาความถูกผิดอะไรมาตัดสินความรักได้เล่า..." "มีแค่รัก...ไม่รัก...นั่นแหละเป็นตัวตัดสิน"