- 58
- 164
- 0
- 0 (0)
ดินแดนเนรเทศที่ฟ้าทอดทิ้ง ซือชุนหัวหน้าโจรเจ้าเล่ห์มีบุญกุศลพอแลกอิสรภาพแต่ไม่ยอมไป จนดวงตาขวาเรืองแสงม่วงเห็นโลกที่ไม่มีใครเห็น ไร้พื้นเพ ไร้ที่พึ่ง มีแค่สมองกับปาก เขาจะเล่นเกมจนแดนสวรรค์สั่นสะเทือน
ดินแดนเนรเทศที่ฟ้าทอดทิ้ง ซือชุนหัวหน้าโจรเจ้าเล่ห์มีบุญกุศลพอแลกอิสรภาพแต่ไม่ยอมไป จนดวงตาขวาเรืองแสงม่วงเห็นโลกที่ไม่มีใครเห็น ไร้พื้นเพ ไร้ที่พึ่ง มีแค่สมองกับปาก เขาจะเล่นเกมจนแดนสวรรค์สั่นสะเทือน
เพียงสัมผัสซากศพ—【เก็บพละกำลังได้ 1 หน่วย】【เก็บความเร็วได้ 1 หน่วย】【เก็บรากฐานกายาได้ 1 หน่วย】【เก็บจิตวิญญาณได้ 1 หน่วย】【เก็บอายุขัยได้ 1 หน่วย】 เมื่อสัมผัสศพของทหารชั้นยอด—
"อันใดนะ? ท่านคิดจะตอบแทนข้า ด้วยเพียงยาเพิ่มพูนวิญญาณอย่างนั้นหรือ? หรือว่าในสายตาของท่าน ชีวิตตนเองนั้นช่างไร้ค่าถึงเพียงนี้?"
คัมภีร์หยั่งชีวิตสู่มรรคาเซียน แสวงหามรรคาดั่งกองไฟ ใช้ชีวิตตนต่างฟืน ส่วนธรรมชาติเดิมแท้คือประกายไฟที่ไม่มีวันดับสูญ
ค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้นช้าเกินไปงั้นหรือ? ไร้กังวล! ข้ามีบัตรประสบการณ์สองเท่า และสิบเท่า! เพียงพริบตาค่าประสบการณ์ก็พุ่งทะลัก ระดับขั้นทะลวงจุดสูงสุด!
“ระบบปรับปรุง” ความสามารถของมันคือยกระดับเคล็ดวิชาเดิมให้เหมาะสมกับตัวเขาโดยเฉพาะ ในเมื่อทุกสิ่งสามารถพัฒนาได้ เส้นทางของเขาก็ย่อมไร้ขีดจำกัดเช่นกัน!
ตระกูลหลี่เริ่มต้นจากครอบครัวชาวนาธรรมดา แต่การปรากฏขึ้นของ วิญญาณศาสตราลึกลับ ได้เปิดประตูสู่เส้นทางเซียนให้กับคนในตระกูล จากวันนั้น ชะตาของตระกูลเล็ก ๆ กลางชนบทก็เริ่มเปลี่ยนไป
ลวี่หยางมีคัมภีร์ที่ทำให้เขาตายแล้วเริ่มชีวิตใหม่ได้ พร้อมเลือกนำสิ่งหนึ่งจากชาติก่อนติดตัวไป แต่โอกาสมีเพียงร้อยครั้ง และคนในสำนักก็คิดฆ่าเขาได้ทุกวัน หากหนีไม่พ้น เขาก็จะเรียนรู้จากทุกความตาย
ผูกมัดกับประเทศหนึ่ง และรับพลังบำเพ็ญรวมของผู้คนทั้งประเทศมาเป็นพลังของตน! หากเขาได้ผูกกับราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งใดสักแห่ง แล้วจะไม่กลายเป็นผู้ไร้เทียมทานในพริบตาเลยหรือ?
หลู่ชิงเกิดใหม่เป็นเด็กหนุ่มยากจนในต่างโลก แต่โชคดีที่มีพลังพิเศษมองเห็นข้อมูลสรรพสิ่งได้ ทั้งสมุนไพรรักษาโรคและสัตว์น้ำเลิศรส พลังนี้จึงกลายเป็นต้นทุนสำคัญให้เขาใช้เอาชีวิตรอดในโลกใบใหม่นี้ได้ต่อไป
จากขุนนางตกอับผู้ไร้พลัง สู่เจ้าของฟาร์มผู้กำลังสร้างอาณาจักรของตนเองขึ้นมาทีละก้าว!
“ลบบัญชีเกมของฉันทิ้ง แลกกับคฤหาสน์แถบชานเมืองงั้นเหรอ?” นี่ฉันถูกปฏิบัติเหมือนหมาที่ถูกทิ้งเลยสินะ? น่าขันสิ้นดี!
