Little_light (Yuri)

อยู่ ๆ เธอก็มาตกม้าตายเพราะยัยตัวเล็ก ลูกสาวเพื่อนแม่ “อื้อ! ไม่!” “พี่ฟ้า... ทนไหวงั้นเหรอคะ? ไอรู้ว่าพี่ไม่ได้ปลดปล่อยมาหลายวันแล้ว”

"อรุณสวัสดิ์ค่ะ ท่านรอง" "อืม รู้สึกยังไงบ้าง" "หมายถึง...รู้สึกอะไรเหรอคะ?" "ก็เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนไง ฉันรู้นะว่าเธอยังมีสติอยู่"

"อืม...คุณหมอ" "พี่บุ้งกี๋ค่ะ...หรือจะเรียกบุ้งกี๋เฉย ๆ ก็ได้" คุณหมอคงจะรู้ว่าฉันใกล้จะขาดอากาศหายใจจึงยอมผละจูบดูดดื่มออก และในนาทีนั้นฉันก็ครางพึมพำในลำคอด้วยน้ำเสียงเสียดาย…

“ต่อให้เธอหลอกพี่ แต่พี่ก็อยากรู้ว่าเวลาที่เธออยู่กับพี่ เธอเคยรู้สึกอะไรจริง ๆ บ้างมั้ย” “พี่เดียร์…”

"คุณภาโกรธหนูเรื่องคืนนั้นที่หนูจูบคุณใช่มั้ยคะ" "หยุดพูดถึงเรื่องนี้ซะ น้ำผึ้ง"

โบราณว่าเอาไว้… เกลียดอะไรมักได้อย่างนั้น

"ไม่! ยีนส์...ควีนยอมแล้ว ควีนยอมทุกอย่าง ยีนส์อย่าไปไหนอีกเลยนะ" "มันไม่สายไปเหรอควีน ยีนส์ไม่อยากรู้อะไรจากควีนแล้ว"

"งั้นก็ดีแล้วที่คุณมาหาฉันถึงที่ เพราะฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าผู้หญิงเปรี้ยวจี๊ดเข็ดฟันอย่างคุณ จะยังบริสุทธิ์อยู่ หรือจะเน่าเฟะขนาดไหน"

"เรื่องเมื่อคืน... พิมพ์อยากให้พี่ลืม ๆ มันไปซะ ให้ทำเหมือนว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น"

"ถ้าหากคุณจะให้ฉันอยู่ในฐานะนางบำเรอ คุณก็ควรบอกฉันตั้งแต่แรก" "ถ้าอยากเป็นมาก ก็เป็นเลยไหม?"

“พี่ไม่สนใจใครหรอก ตอนนี้พี่สนแค่เรา ดูไม่ออกหรือไง”

“ฉะ ฉัน... อื้อ! ไม่อยากทำแบบตอนนั้น” “แล้วยังไง ตอนนี้เธอจะปฏิเสธว่าเธอรู้สึกไม่ดีงั้นเหรอ?”

"คุณญาเป็นแค่เจ้านายของริน แต่ไม่ใช่เจ้าชีวิตรินนะคะ ทำไมต้องทำถึงขนาดนี้ด้วย" "แต่ที่เธอไปอ่อยผู้ชาย มันยังอยู่ในหน้าที่ของเลขา ฉันเป็นเจ้านายฉันย่อมมีสิทธิ์ตักเตือนเธอ"

แรก ๆ เพียงแค่ต้องการคนช่วยคลายความเบื่อ แต่พอได้เจอกับเธอ… กลับทำให้อยากครอบครองเธอไว้เพียงคนเดียว

“ฮารุขอโทษค่ะ” "พี่ไม่จำเป็นต้องขอโทษเรื่องนั้นก็ได้ แต่ขออย่างเดียว อย่าให้ฉันต้องเห็นพี่หัวเราะกับคนอื่นแบบนั้นอีก"

"สำหรับเรื่องคืนนั้นระหว่างคุณกับหนู ถ้าเกิดมันทำให้คุณอึดอัดจนไม่อยากอยู่ใกล้หนู หนูก็จะย้ายออกไปเองค่ะ และหนูก็จะไม่กลับมาที่นี่อีก"

"คุณเป็นแค่เจ้าหนี้ ไม่ใช่เจ้าชีวิตของฉันสักหน่อย อย่ามาออกคำสั่งให้ฉันทำนั่นทำนี่ ฉันไม่ใช่ทาสของคุณนะ"

ที่เธอทำทุกอย่างก็เพราะเป็นห่วงเขา

"ฉัน...ฉันไม่ได้แต่งงานค่ะ" "ดูใจง่ายดีนี่ ไม่สมกับเป็นเธอเลยสักนิด"

“อุ้ย! คุณวิเวียนทำอะไรคะเนี่ย” “ก็...หอมแก้มไงคะ เป็นเพื่อนหอมแก้มกันไม่ได้เหรอคะ”