Little_light (Yuri)

“ที่ผ่านมา...มันไม่มีความหมายอะไรกับพี่เลยงั้นเหรอคะ? พี่ไม่คิดอะไรกับพายจริง ๆ งั้นเหรอ?” “ขอโทษนะ ฉันไม่รู้ว่าเธอกำลังคิดอะไร แต่ถ้าเธอจะพูดถึงเรื่องเก่า ๆ ฉันก็อยากบอกตรงนี้เลยว่า ฉันไม่ได้คิดอะไร”

“ดูแลตัวเองไม่ได้ก็ยังกล้าดื่มเยอะขนาดนี้” “ปล่อยฉันนะ” "อย่าดิ้นสิ เดี๋ยวตกลงไปขาหักขาแพลงเดินแบบไม่ได้ ไม่รู้ด้วยนะ"

"อรุณสวัสดิ์ค่ะ ท่านรอง" "อืม รู้สึกยังไงบ้าง" "หมายถึง...รู้สึกอะไรเหรอคะ?" "ก็เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนไง ฉันรู้นะว่าเธอยังมีสติอยู่"

"อืม...คุณหมอ" "พี่บุ้งกี๋ค่ะ...หรือจะเรียกบุ้งกี๋เฉย ๆ ก็ได้" คุณหมอคงจะรู้ว่าฉันใกล้จะขาดอากาศหายใจจึงยอมผละจูบดูดดื่มออก และในนาทีนั้นฉันก็ครางพึมพำในลำคอด้วยน้ำเสียงเสียดาย…

“ต่อให้เธอหลอกพี่ แต่พี่ก็อยากรู้ว่าเวลาที่เธออยู่กับพี่ เธอเคยรู้สึกอะไรจริง ๆ บ้างมั้ย” “พี่เดียร์…”

"คุณภาโกรธหนูเรื่องคืนนั้นที่หนูจูบคุณใช่มั้ยคะ" "หยุดพูดถึงเรื่องนี้ซะ น้ำผึ้ง"

โบราณว่าเอาไว้… เกลียดอะไรมักได้อย่างนั้น

"ไม่! ยีนส์...ควีนยอมแล้ว ควีนยอมทุกอย่าง ยีนส์อย่าไปไหนอีกเลยนะ" "มันไม่สายไปเหรอควีน ยีนส์ไม่อยากรู้อะไรจากควีนแล้ว"

"งั้นก็ดีแล้วที่คุณมาหาฉันถึงที่ เพราะฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าผู้หญิงเปรี้ยวจี๊ดเข็ดฟันอย่างคุณ จะยังบริสุทธิ์อยู่ หรือจะเน่าเฟะขนาดไหน"

“คนของฉันหิวแล้วเธอไปทำอาหารสิ” “คุณจะให้ค่าแรงฉันเพิ่มเหรอคะ? ฉันไม่ได้มีหน้าที่ทำอาหาร คุณก็เคยบอกฉันแล้วนี่คะ?”

สัญญา 6 เดือน หลังจากนั้นเราจะเป็นอิสระต่อกัน "บอกฉันสิคะ ว่าคุณเองก็ต้องการฉัน ไม่อยากไปไหน..." "ฉะ ฉัน..."

"เรื่องเมื่อคืน... พิมพ์อยากให้พี่ลืม ๆ มันไปซะ ให้ทำเหมือนว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น"

“หึ ผู้หญิงหลายคนก็ทำแบบนี้กับฉัน ก็นะ... เพราะฉันทั้งรวย ทั้งสวย ไม่ว่าใครก็อยากเข้าใกล้อยู่แล้ว แต่ว่าโทษทีแล้วกัน ฉันมันพวกสมภารไม่กินไก่วัดซะด้วยสิ”

แรก ๆ เพียงแค่ต้องการคนช่วยคลายความเบื่อ แต่พอได้เจอกับเธอ… กลับทำให้อยากครอบครองเธอไว้เพียงคนเดียว

"สำหรับเรื่องคืนนั้นระหว่างคุณกับหนู ถ้าเกิดมันทำให้คุณอึดอัดจนไม่อยากอยู่ใกล้หนู หนูก็จะย้ายออกไปเองค่ะ และหนูก็จะไม่กลับมาที่นี่อีก"

"ถ้าหากคุณจะให้ฉันอยู่ในฐานะนางบำเรอ คุณก็ควรบอกฉันตั้งแต่แรก" "ถ้าอยากเป็นมาก ก็เป็นเลยไหม?"

“พี่ไม่สนใจใครหรอก ตอนนี้พี่สนแค่เรา ดูไม่ออกหรือไง”

“ฮารุขอโทษค่ะ” "พี่ไม่จำเป็นต้องขอโทษเรื่องนั้นก็ได้ แต่ขออย่างเดียว อย่าให้ฉันต้องเห็นพี่หัวเราะกับคนอื่นแบบนั้นอีก"

“คุณมีเรื่องอะไรจะบอกฉันกันแน่คะ?” “คุณน้ำฝน” “สำหรับคุณแล้ว ฉันไม่ได้คิดอะไรจริง ๆ ค่ะ”

“ฉันจะไปบอกคุณแม่ว่าจะไม่มาที่นี่อีกแล้ว!” “คุณดาราต้องการให้เธอฝึกงานที่นี่สามเดือน นี่เพิ่งได้แค่สามวัน”