องุ่นขาวเมืองไหมแดง

หากคุณรู้ตัวว่าตนเองไม่ใช่ตัวตัวคนเดิมจริงๆ เป็นเพียงใครสักคนที่ใช้ร่างกายของคนอื่นและใช้ชีวิตโดยอาศัยทรงจำของคนอื่นนำทาง คุณจะรู้สึกยังไง? หากถามหาคำตอบจาก ฟลูซิง(phlusing) "ก็ช่างหัวมันสิ!!

ในเมืองสีเทาและลมพัดผ่านแสงไฟอันจัดจ้าน บนถนนในยามค่ำคืน เสียงเพลงแจ๊สบนถนนถูกเปิดไปตามใจของชายผู้หนึ่ง เขาสวมแจ็คเก็ตและรองเท้าผ้าใบสีขาว เดินไปยังจุดหมายด้วยรอยยิ้มอันสนุกสนาน วันนี้พระจันทร์สวยดีนะ

ในจักรวาลนับไม่ถ้วนสิ่งมีชีวิตถือกำเนิดขึ้นและดับสูญไป ท่ามกลางความว่างเปล่าและความไร้ระเบียบ จิตวิญญาณที่แตกสลาย รวมตัวกันอีกครั้ง ก่อนจะเข้าสู่จักรวาลที่ไม่รู้จัก นี้เป็นการเดินพันเพื่อความอยู่รอด