พิมลณัฏฐ์

“อยู่ใครอยู่มัน ทำได้ก็ดีล…” พูดยังไม่ทันจบอีกเสียงก็สวนขึ้นมาก่อน “ทำไมต้องทำตาม? คนที่หมดหนทางแล้วจริงๆคือใครกันแน่” เมื่อเขาพูดจบฉันก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้ด้วยอารมณ์หงุดหงิด