LeeKaixin

สะพานสายรุ้งที่ถูกเล่าขาน สุดทางที่ปลายสะพานจะมีทุ่งหญ้าเขียวขจีกว้างใหญ่ ท้องฟ้าสีคราม เมฆขาวล่องลอย ดอกไม้หลากสีเบ่งบาน เสียงหัวเราะและรอยยิ้มที่สดใส ความรัก ความคิดถึง รอคอยอยู่ตรงนั้นไหมนะ

ยิ่งล้มแรง ยิ่งต้องรักตัวเองให้มาก ใครบางคนอยู่เคียงข้างเธอเสมอ ไม่ว่าเธอจะรู้หรือไม่ก็ตาม ยิ้มไว้ ถ้าเธอล้มฉันจะพยุงเธอขึ้นมาเอง

ความรู้สึกเสียวสันหลังราวถูกปองร้ายนี่มันยังไงกันแน่นะ ชีวิตของผมที่ใครต่อใครหลายคนอิจฉา กำลังจะเปลี่ยนไป บางสิ่งที่สำคัญมากมากถูกเอาไปเป็นตัวประกัน ผมจะเอามันคืนกลับมาได้ไหม ได้สิ..ผมต้องทำได้

สวยแล้วไง ฉันสวยและฉันไม่โง่ ทางของฉัน ฉันเลือกเองได้ เรื่องราวที่อาจต้องพบเจอในชีวิตจริง คุณเลือกได้ที่จะเดินตามทางของตัวเอง แรกๆคงไม่ง่าย แต่เชื่อเถอะ คุณทำได้ เพราะฉันก็ทำได้และทำได้ดีเสียด้วย

กิ่งหลิวพริ้วไหวล้อลมราวภูติตัวน้อยเต้นรำ กลิ่นหอมอ่อนโยนของเหล่าไม้ดอกปลอบโยนดวงใจที่บอบบางเกือบสิ้นแรงให้กลับเข้มแข็ง มิตรภาพที่ไม่คาดคิดประคับประคองชีวิตที่ถูกโยกคลอนให้ตั้งหลักขึ้นใหม่อย่างงดงาม