LeeKaixin

การตัดสินใจของเธอได้แลกกับบางสิ่งที่คาดไม่ถึง ความปรารถนาและคำมั่นแห่งสายน้ำมิเคยจางหาย แม้ได้รับบทลงโทษแสนอ้างว้างโดดเดี่ยว แต่เมื่อคู่รักได้หวนคืน ไอรักอบอุ่นแสนหอมหวานก็โอบล้อมเธอด้วยเช่นกัน

ความรู้สึกเสียวสันหลังราวถูกปองร้ายนี่มันยังไงกันแน่นะ ชีวิตของผมที่ใครต่อใครหลายคนอิจฉา กำลังจะเปลี่ยนไป บางสิ่งที่สำคัญมากมากถูกเอาไปเป็นตัวประกัน ผมจะเอามันคืนกลับมาได้ไหม ได้สิ..ผมต้องทำได้

การเดินผ่านแต่ละบทของชึวิตนั้น ไม่ง่ายเลย หลายครั้งที่ล้มลงไปแล้วยังถูกเหยียบซ้ำ หลายครั้งที่มีปากแต่ส่งเสียงออกมาไม่ได้ คำพูดเดิมๆที่ได้ยินแล้วท้อคือ ต้องลุกขึ้นมาให้ได้ แต่ ก็ต้องลุกให้ได้จริงๆแหละ

สะพานสายรุ้งที่ถูกเล่าขาน สุดทางที่ปลายสะพานจะมีทุ่งหญ้าเขียวขจีกว้างใหญ่ ท้องฟ้าสีคราม เมฆขาวล่องลอย ดอกไม้หลากสีเบ่งบาน เสียงหัวเราะและรอยยิ้มที่สดใส ความรัก ความคิดถึง รอคอยอยู่ตรงนั้นไหมนะ

เมื่อวันที่การตัดสินใจเลือกนั้นเจ็บปวด ลูกสาวขอตัดสินใจด้วยตัวเอง ถูกหรือผิด จะใช้เกณฑ์ของใครตัดสินกันล่ะ รักพ่อนะ สิ่งนี้ไม่เคยเปลี่ยนแปลง

มิตรภาพต่างสายพันธุ์ที่เกิดขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจ กลายเป็นความผูกพันที่ไม่ลืมเลือน วันเวลาแห่งรอยยิ้มที่ยังอบอุ่นเสมอเมื่อนึกถึง

ยิ่งล้มแรง ยิ่งต้องรักตัวเองให้มาก ใครบางคนอยู่เคียงข้างเธอเสมอ ไม่ว่าเธอจะรู้หรือไม่ก็ตาม ยิ้มไว้ ถ้าเธอล้มฉันจะพยุงเธอขึ้นมาเอง

สวยแล้วไง ฉันสวยและฉันไม่โง่ ทางของฉัน ฉันเลือกเองได้ เรื่องราวที่อาจต้องพบเจอในชีวิตจริง คุณเลือกได้ที่จะเดินตามทางของตัวเอง แรกๆคงไม่ง่าย แต่เชื่อเถอะ คุณทำได้ เพราะฉันก็ทำได้และทำได้ดีเสียด้วย

กิ่งหลิวพริ้วไหวล้อลมราวภูติตัวน้อยเต้นรำ กลิ่นหอมอ่อนโยนของเหล่าไม้ดอกปลอบโยนดวงใจที่บอบบางเกือบสิ้นแรงให้กลับเข้มแข็ง มิตรภาพที่ไม่คาดคิดประคับประคองชีวิตที่ถูกโยกคลอนให้ตั้งหลักขึ้นใหม่อย่างงดงาม