“ฉันก็คือนาย นายก็คือฉันนั่นล่ะ”

“ทำอะไรอยู่น่ะ” แจ๊คเอ่ยถามออกมาทั้งๆที่เห็นกองศพนอนนิ่งอยู่แต่ก็ไม่มีอาการณ์กลัวออกมา “อืมม หาอะไรทำแก้เบื่อนิดหน่อย”

แม้จะมั่นใจว่าการอยู่เงียบๆไม่สุสิงกับใครเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดของเด็กหนุ่มแต่เมื่อต้องมาอยู่ร่วมกับคนที่มีนิสัยตรงกันข้ามกับเค้าทำให้คืนนั้นเป็นจุดเปลี่ยนของเรื่องทั้งหมด

ความสัมพันธ์ที่เป็นทั้งคนที่เคารพ เป็นเหมือนเพื่อนมันราวกับเป็นความรักที่มีเส้นกั้นบางๆกันอยู่

ข่าวลือก็เหมือนขนม ไม่มีใครสนว่าที่ได้ยินมาจะจริงหรือเท็จขอเพียงแค่ได้ลิ้มลองและเติมแต่งก็พอ

เมื่อลัคกี้สุ่มได้ชุดเมด

“...”

“ขอโทษ...”

“พี่น้องปกติ เค้าทำกันแบบนี้ด้วยหรอ”

“ฉันน่ะ ไม่ได้เมาสักหน่อยนะ”

ตอนนี้เค้ามีความรู้สึกยังไงนะ

ถ้านายกระโดดลงไปล่ะก็

นายจะรอดกลับมาใช่มั้ย

“ทั้งหมดนี่...ก็เป็นความฝัน สินะ”

หากเรารู้ว่ารักคนนึงมากพยายามมากเท่าไรแต่อีกฝ่ายกลับรักคนที่เราเกลียดอยู่ลึกๆในใจ

“นายอยากจะฆ่าฉันขึ้นมาแล้วสินะ” เจฟเอ่ยออกมาขณะที่โดนแจ็คคร่อมอยู่ด้วยรอยยิ้มบนหน้าที่กวนประสาท