"แหม จะให้ทำก็ไม่บอก ชอบแบบนี้หรอคะคุณศาสจราจารย์ บังเอิญจัง ฉันก็ชอบเหมือนกัน แต่ฉันไม่ยอมเป็นคนที่อยู่ข้างล่างหรอกนะ" ว่าแล้วก็โน้มตัวลงไปสัมผัสกลิ่นหอมจากร่างบาง "ที่ของฉันมันคือข้างบนนี้ต่างหาก"

เธอเดินเข้ามาในชีวิตแสนมืดมนของดิฉัน มอบแสงสว่างไว้ในความทรงจำ แต่แล้วเงามืดของดิฉันกลับกลืนกินเธอหายไป

เรือนผมสีดำเป็นลอนยาวประบ่าเหมือนตุ๊กตาและดวงตาสีเขียวที่ว่างเปล่า เธอคือเวทย์มนต์ที่ถูกสร้างขึ้น เวทมนต์ของ"เซเวอร์รัส สเนป"

"ข้าไม่ได้ไร้ความรู้สึก...ข้า....แค่ไม่อยากแสดงออกมาเท่านั้น เพราะข้าคิดว่า หากทำเช่นนี้แล้ว ท่านมายูริ อาจจะกลับมาเรียกข้าด้วยชื่อนั้นเหมือนเดิมก็ได้"....................เนมุริ...นานาโก

"ฉันมองเห็นเธอด้วยดวงตาที่บอดสนิท"

"ข้ารู้ดี ว่าเจ้าไม่มีทางที่จะรัก อสูร อย่างข้า แต่เจ้าจะให้ข้าทำอย่างไรได้ในเมื่อข้ารักเจ้าไปแล้ว........เนม" เสียงทุ้มสั่นคลอนนำ้ตามากมายกำลังไหลริน ชะล้างคราบเลือดคาวบนใบหน้าคม ก่อนลมหายใจจะหยุดลง

ดวงตาทั้งสองสบเข้าหากันราวกับจะขออยู่ร่วมกันตลอดไป แต่ในเมื่อคนหนึ่งต้องตายลงกลางเลือดสีแดงสด มือทั้งสองกลับประสานกันแน่นขึ้นราวกับจะไม่ปล่อยไปอีก "ท่านมายูริ" "เนม"

เรื่องสั้น นิทาน เสียงเพลง ดอกไม้และตุ๊กตาที่จะดึงคุณเข้าสู่นิทราอีกครั้ง ราวกับย้อนเวลาไปเมื่อยังไม่เดียงสา