Momota20x20

เป็น short fic น็อคพรอมพ์ เป็นเรือหลัก และอาจจะมีพวกเรือผีด้วย เช่น คอร์พรอมพ์ อาร์ดีนพรอมพ์ กลานิส กลาพรอมพ์ อิกพรอมพ์ เป้นต้น

สวัสดีครับผมชื่อ น็อคทิส ลูซิส เครลัม ปี3 ห้อง 1 โรงเรียนเอกชนลูซิสวิทยา และนี่คือชีวิตของผมและเธอ

" เพราะพวกเรามีสิ่งที่ต้องการเหมือนกัน พรอมโต้....หึๆ..."

นายควรรู้ไว้ว่าฉันนั้นอันตราย ยูซอง......

"น็อคโตะ....ฉันขอโทษ ฉันคือหนึ่งในพวกมัน"

“น็อคโตะว่า ฉันที่เป็นแบบนี้มันดีแล้วหรอ......”พรอมโต้เอ่ยถามด้วยเสียงที่เบาและไม่แน่ใจในคำตอบของอีกคน “นายน่ะเป็นแบบนี้ก็ดีแล้ว”

“เขาสอนให้เธอเข้าใจภาษาของวรรณกรรม...แต่เธอกลับสอนให้เขาเข้าใจหัวใจของตัวเอง”

เมื่อเฮดว้ากอย่างพรอมโต้เกิดมาใจสั่นกับรุ่นน้องที่มีตำแหน่งถึงเจ้าชายของอาณาจักร งานนี้เขาควรจะจัดการยังไงดีกับความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับเขา

เมื่อลูซิสและนีฟล์ไฮม์ต่างจำต้องจับมือกันเป็นพันธมิตรตามสัญญาสงบศึกนั่น การทรยศ ความโกรธแค้น เพลิงแห่งโทษะที่เคยมอดไหม้ของลูซิสได้กลับถูกจุดขึ้นมาพร้อมกับการกลับมาท้วงคืนบังลังก์ของเขาอีกครั้ง

เป็นแหล่งรวมฟิคของทุกชิปที่ฉันจิ้น

มันช่างเลอะเลือนนะคำพูดเอย ที่ว่าเคยสัญญาไว้นั้น ยังจำได้ไหม เวลาที่ผ่านเลยพ้นไป ฤดูกาลเปลี่ยนแปรผัน แต่หากตัวฉันนั้นยังเชื่อมั่นใน คำเธอ

เพื่อเรตติ้งของซีรี่ย์ไฟนอลแฟนตาซี 15 พวกเขาเลยจำเป็นต้องสร้างโมเมนต์เพื่อให้แฟนคลับของพวกเขาได้ฟินกระจายแต่ว่าเจ้าชายนั่นมันชักจะเล่นสมบทบาทเกินไปมั้ย!?

ความรักที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ของพวกเขาทั้งสอง หนึ่งชีวิตเป็นอมนุษย์ที่หวังที่จะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขอยู่บนโลกเบื้องบน อีกหนึ่งชีวิตที่หวังจะปลิดชีพตัวเองเพื่อหลีกหนีทุกสิ่งโดยการจมดิ่งลงไปในมหาสมุทร

สัญญาว่าจะซ่อมแซมรักษาบำรุงหัวใจของนายชั่วชีวิตเลย แมท

"ตำนานได้บอกว่า พระเจ้าได้สรรสร้างมนุษย์คู่หนึ่งที่ชื่อว่าอดัมและอีฟ อดัมนั้นเกิดจากฝีมือการปั้นจากขี้ดินเป็นมนุษย์ส่วนอีฟนั้นเกิดจากส่วนหนึ่งของอดัมที่นำมาสร้าง" เราทั้งสองคือส่วนหนึ่งของกันและกัน...

โอ้พิกุลบุญพาพบหน้านุช รักจนสุดใจรักมากเกินฝัน ใต้ร่มเงาพิกุลทองเราสองพัน ผูกรักกันแล้วไยไม่ยืนยง