มนต์จันทร์

จากความสัมพันธ์ผิดพลาด กลายเป็นรักผิดบาปที่ยากจะถอนตัว

ตอนแรกเป็นความสัมพันธ์ต่างตอบแทน เอาไปเอามา ต่างคนต่างติดใจ

ชาติก่อนเธอพลาดที่ยอมแต่งงานกับคนไร้หัวใจอย่างพยัคฆ์ ชาตินี้เธอจะไม่ยอมพลาดอีกแน่ / คนอย่างเขาอยากได้อะไรแล้วต้องได้ โดยเฉพาะ ‘เมีย’

ทุ่มเทให้สุดหัวใจ แต่สุดท้ายได้รู้ว่าในหัวใจของผู้ชายที่เธอรัก ไม่เคยมีเธอ เธอเป็นเพียง ‘คนคั่นเวลา’ กับ ‘ผู้หญิงคลายเหงา’ ปลายทางของเขาไม่เคยมี ‘คำว่าเรา’ มีแต่คำว่าจากลา

ในขณะที่เมียทุ่มเทเพื่อครอบครัว คนเป็นผัวอย่างนายแพทย์ปริญญ์กลับไปมีผู้หญิงอีกคน

รักที่ให้ไป ถ้าไม่เห็นค่าก็เอาคืนมา

ความรักที่เธอให้ไป ปัถย์ไม่เคยเห็นค่า แต่พอเธอขอหย่า เขากลับไม่ยอม “อย่าฝันว่าผมจะหย่าให้ ผม-ไม่-หย่า!”

คนหนึ่งรักหมดหัวใจ อีกคนไม่เคยรัก

ความรักหลายปีของเธอกับสามีไร้ความหมาย เมื่อนายแพทย์ศิลาได้เจอผู้หญิงคนใหม่ที่เขาบอกว่าใช่กว่า “เราหย่ากันเถอะ”

มิรันตีก้าวเข้าไปในชีวิตพัทธ์ด้วยฐานะ ‘ผู้หญิงขัดดอก’ พอครบกำหนดเวลาสามปีตามที่ได้ตกลงกันไว้ เธอกลับได้รู้ว่าตัวเอง ‘ท้อง’ พร้อมกับข่าวงานวิวาห์ของพ่อของลูกกับผู้หญิงอีกคน

ตอนแต่งงานบอกไม่เต็มใจ แต่พอเธอเอ่ยปากขอหย่า ผู้ชายใจร้ายซึ่งได้ชื่อว่าเป็นสามีกลับทำทุกทางเพื่อรั้งเธอไว้

สามปีก่อนเธอจากไปโดยไม่มีคำล่ำลา แต่วันนี้เธอกลับมาพร้อมกับหนูน้อยอีกคนที่บอกว่า ‘เป็นลูกเขา’

คนหนึ่งอยู่อย่างรักเต็มหัวใจ อีกคนต้องการแต่จะไปเพราะหัวใจไม่เคยรัก "ถ้าสามปีของเราไม่มีค่า ขวัญจะหย่าให้"

เพราะความเลวของเขา ทำให้เธอเลือกที่จะก้าวถอยออกมาพร้อมกับ 'ลูก' ที่อยู่ในท้อง แต่เมื่อนายแพทย์อธิวรรธน์รู้ เขาจึงทำทุกวิถีทางเพื่อทวงคืนลูกสาววัยกระเตาะ "ถ้าคิดจะมีผัวใหม่ ก็คืน 'ลูก' มาให้พี่!"

สิ่งเดียวที่เขาต้องการคือ ‘ใบหย่า’

พลาดที่สุดคือพลาดรักคุณ

เหตุผลข้อเดียวคือ "ไม่รัก"

กว่าจะรู้ว่าสำหรับเทียร์เธอเป็นแค่ ‘นางบำเรอ’ ก็ในวันที่เธอรักเขาหมดหัวใจ

ในวันที่เขาขึ้นสู่จุดสูงสุด จากผู้หญิงที่เคยถูกเทิดทูนสุดหัวใจ กลายเป็นคนที่ถูกมองว่าไม่คู่ควร "เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่ดีที่สุด แต่เธอเป็นผู้หญิงที่ตอนนั้นพี่เอื้อมถึง"