NEPJUNE_JULLY

เห็นเขาครั้งแรกร่างกายผมก็ร้อนรุ่ม กลิ่นจากเขาทำให้ผมคลั่ง "เสี่ยเพิ่งถูกทิ้งมา" เรื่องมันเริ่มต้นเมื่อเขาอกหักและมันก็เข้าทางผมพอดี "ฮืออ เสี่ยทำไม่เป็น" "ไม่เป็นไรเสี่ยเดี๋ยวผมสอน...อ้าขาออกนะครับ"

เพราะชอบเขามากผมจึงยอมลงทุนจากสก๊อยแมนผู้เจนจัดทุกสนามเป็นหนุ่มเรียบร้อยที่ขี่จักรยานไปเรียนทุกวัน "อ่ะนม ของโปรดตัวเองอ่ะ" ผมแย้มรอยยิ้มหวานอย่างเขินอายทั้งที่ใจร้อง ม่างงง อึดอัดใจชิบหาย

"วันๆทำอะไรบ้าง ไหนมาเป็นเมีย ไร้ประโยชน์จริงๆ" "นอกจากหายใจไปวันๆก็แอบด่าคุณในใจนี่แหละงานอดิเรกของผม" "ปากดีนะแบคฮยอน เวลาทำหน้าที่เมียก็ขอให้ปากดีแบบนี้นะ" แหม ก็แค่ขู่ป่ะ?

นักศึกษาคนหนึ่งตายอย่างไร้สาเหตุในซอยมืดห่างจากคลับแห่งหนึ่งในย่านมอสไม่กี่ซอย สภาพศพแข็งค้าง ดวงตาเบิกโพลงราวกับตกใจอะไรบางอย่าง นัยน์ตาเป็นสีขาว มือทั้งสองข้างเกร็งอย่างคนที่อยู่ในสภาวะกดดัน…และกลัว

"เอาจริงๆเลยนอกจากหน้าตาก็มีแต่เวสป้าคันนี้นี่แหละ จะคบไม่คบ พูด!" พี่เวย์พูดด้วยน้ำเสียงแข็งๆ ใบหน้าหล่อก็ทำหน้าโหดจนผมต้องถอยหนี "เดี๋ยวๆ นี่พี่มาจีบหรือมาทวงหนี้!" #เน้นเกรียนใสๆไม่ดราม่า555555

"คนนั้นอ่ะเพื่อน ส่วนคนนี้อ่ะ แฟน" แจ็คสันพูดพลางกดจูบเบาๆที่แก้มผม "เป็นแฟนเราแล้วอ่ะ มองคนอื่นได้นะเราไม่ว่า แต่เราขอ อย่าชอบ"