อยู่มานานแสนนาน อยากจะปลดปลงชีวิตบั้นปลาย เลือกตายอย่างสงบ แต่ดันพบหนุ่มหน้าคม ขนตายาว ทำขนมเก่ง ชงกาแฟอร่อยเสียนี่

เมื่อนักฆ่าไร้สังกัด ถูกว่าจ้างให้สังหารศิลปินคนโปรด ก็เลยพาหนี หนีไปไม่ทันไร ก็มองหน้ากันอย่างลึกซึ้งเสียแล้ว

โอย พ่อมดน้อย เจ้าอายุแค่ร้อยกว่าปีเอง อย่าทำตัวเป็นอายุเก้าร้อยได้หรือไม่ อย่างน้อยช่วยทำหน้าแดงระเรื่อหน่อยไม่ได้หรือ?

มีหนุ่มใจกล้ามาจีบปีศาจอายุสามร้อยปีอ่ะ จะปฏิเสธยังไงดีนะ แต่หนุ่มคนนี้ก็ดูไม่เลว ไม่รู้สิ ขอเก๊กไว้ก่อนได้ไหม

ในงานเลี้ยง ฉันมักจะเป็นคนที่อยู่มุมห้องเสมอ และเธอจะออกปากชวนฉันออกไปเต้นรำ พอเพลงจบเราก็เลิกรา ไม่ทราบว่าเธอจะจดจำฉันได้หรือไม่