"วางวาจาเอ่ยวจีเกลียดเข้าไส้ คนอะไรเห็นแล้วต้องแขยง เปรียบตัวมึงเหมือนกับฝูงแมลง บินหาแสงยามวิกาลชื่นบานใจ ไม่รู้ว่านรกหรือสวรรค์บันดาลมา โชคชะตาพามึงมาหรือไฉน ฤดีกูเปลี่ยนรักมึงหมดดวงใจ ไม่รักใครนอกจากมึงเพียงคนเดียว" "กูขอโทษในสิ่งที่ผ่านมา สิ่งที่กูเกลียดมึง กูทำให้มึงทุกข์ทรมานกายใจหลายหมื่นครั้ง วันนี้กูรู้แล้วว่าคำว่ารักของมึงมันบริสุทธิ์ “พี่รักสาธุนะ” จากนี้ไปเราจะเป็นหนึ่งเดียว เราจะเกี่ยวก้อยกันไปร่วมฝ่าฟันอุปสรรค ใจของพี่รักน้องคนเดียวครับ" การที่เราเกลียดใครสักคนสุดหัวใจ แค่ดวงตาของเราเผลอไปมองมันทำให้เราเกลียดเข้าไส้ เพราะเรามีใจที่อคติ ไม่เปิดใจให้กว้าง สุดท้ายสิ่งที่เราเกลียดมากที่สุดกลับกลายมาเป็นคนที่เรารักมากที่สุด