ทุกค่ำคืนฝันร้ายตราตรึง แต่ภีรภพกลับยังปรารถนาว่าในราตรีที่หลับใหล เขาจะยังคงฝันเช่นนั้นเพื่อจดจำใครคนนั้นไว้เสมอ

เจิ้งซูฉีนักเขียนใจบางไม่กล้าทำร้ายตัวละคร กระทั่งถูกกระแสคอมเมนท์เป็นทางเดียวว่าแก้แค้นไม่สะใจ ตัวร้ายโหดไม่พอ การสังเวยตัวละครจึงเกิดขึ้นแต่ใครจะคิดว่าตัวเขาก็ต้องร่วมดิ้นรนหนีความบรรลัยนั้นด้วย

คราแรกข้าดีใจยิ่งที่ได้แต่งงานกับเขา แต่พอได้เข้ามาเป็นเมียเอกถึงได้รู้ว่า สตรีนับร้อยหาใช่ศัตรูและคู่ต่อสู้ หากเป็นคนสนิทข้างกายสามีต่างหาก ที่ทำให้ข้าและสตรีอื่นที่นี่เหมือนตายทั้งเป็น

ตะวันอดบ่นตัวละครที่มีชื่อเดียวกันกับตนไม่ได้ ขาพิกลพิการไปแล้วยังประเคนทุกอย่างไปให้นางเอก ความขุ่นข้องหมองมัวนั้นดูเหมือนจะเล่นตลกส่งเขามาใช้ชีวิตแทนคุณพระรองอันดับหนึ่ง