ทุกครั้งที่ผมอยู่ใกล้เขา หัวใจจะเต้นแรงเกินที่จะควบคุม ถ้าหากความรู้สึกนี้เรียกว่า 'รัก' ผมจะต้านทานมันไหวได้ยังไง สักวันผมคงต้องระเบิดความในใจออกไปแน่ //สำหรับคนชอบเสพติดความหวาน

เพราะเขาไม่เหมือนใครและไม่มีใครเหมือน เขาหล่อ เขาดูดีจนผมอยากได้และอยากครอบครอง ถึงแม้ว่ามันจะผิดแต่หัวใจมันสั่ง "นี่ผัวไหม สั่งอยู่ได้" "บ่นอะไร!" "...เปล่าครับ" ถ้าโหดไปต้องอภัยด้วย ผมหมายถึงเมียนะ

“เนี่ยกู ‘ฝากเกียร์’ ไว้หน่อย เก็บไว้ดีๆ นะเว้ย อย่าทำหายล่ะ".......“แล้วสนิทเหรอถึงฝากสร้อยไว้เนี่ย”.......“เออน่า กูรู้ชื่อมึง แค่นี้ก็สนิทแล้ว”

เรื่องราวรักเรื่อยเปื่อยของเหล่าวิศวะ ที่มีเกียร์เป็นของสำคัญ “เกียร์ของนาย เราขอได้ไหม”

เพราะเขาหล่อ เขาเท่ เขาเป็นของสูงของคณะ ผมจึงอยากได้และอยากครอบครอง แต่ต้องจีบแบบไหนเขาถึงจะตกลงมาล่ะ "กดว้าวแล้ว เมื่อไหร่จะจับผมทำแฟนล่ะพี่"

"ถ้าอยากได้เกียร์ให้เข้าห้องพี่ แต่ถ้าอยากฟันพี่...ต้องขึ้นมาบนเตียง" #วิศวะตัวร้าย

วิธีง้อแฟนฉลับเวลล์ > .กอดเอว .อุ้ม .วางลงบนเตียง .คร่อม .กระชากเสื้อ .กดจูบ .ชนหน้าผาก .จ้องตา แล้วถามว่า "หายงอนรึยัง" //ยากกว่าการได้เจอคือง้อแฟนเนี่ยแหละ

เพราะเขาเป็นพี่รหัสของเพื่อนจึงทำให้เราได้รู้จักกันผ่านๆ แต่พอขึ้นเทอมสองมาทุกอย่างก็เปลี่ยนไปเพียงแค่เขาทำหนังสือตกตรงหน้า จากคนรู้จักันผ่านๆ ก็เริ่มพัฒนามากกว่านั้นทันที