เนี่ยนเจิน

ชีวิตใหม่ในฐานะ 'คุณชาย' กำลังไปได้สวย... ถ้าไม่ติดว่ามี 'สามี' โผล่มาเป็นของแถม!"กูไม่ใช่เกย์โว้ย!" คือคำขวัญประจำใจที่อาทิปต้องตะโกนใส่หน้าชายหนุ่มแปลกหน้าทุกเช้าเย็น

เขาถูกตามใจตั้งแต่ยังเยาว์ นายน้อยตระกูลเฟิงจึงมีนิสัยเอาแต่ใจ ยากจะหาผู้ใดกำราบ ทว่าเพียงพบหน้าท่านอาจารย์ที่ท่านพ่อส่งมา นายน้อยกลับยอมศิโรราบอย่างง่ายๆ หวังเพียงว่าเขาจะได้เลื่อนขั้นเป็นฮูหยิน

ความห่ามระห่ำของคนทั้งคู่ทำให้ผืนป่ารอบข้างดูราวกับจะสั่นสะท้าน ธารินตะโบมจูบและฝากรอยประทับไปทั่วร่างเนียนของอคิณที่สั่นซ่าน ความเร่าร้อนที่สอดประสานกันท่ามกลางธรรมชาติที่ไร้การปรุงแต่ง

"อาลี่ เจ้าอย่าหวงตัวกับข้านักเลย ในเมื่อข้าคือสามีของเจ้า หากไม่ให้ข้าเชยชม แล้วเจ้าจะถนอมไว้ให้ใครกัน?"

“นัท! ไอ้หมอคนนี้แหละผัวเอ็ง!” นัทกรี๊ด หมอภีมมม ลุงผีตั้งใจจะเป็นพ่อสื่อให้ฉันเหรอ

เฟิงอี้ บุรุษหนุ่มเจ้าสำราญผู้ใช้ชีวิตอย่างไม่เคยยึดติดสิ่งใด วันหนึ่งกลับพลาดพลั้งตกหลุมรักหนุ่มน้อยรูปงามผู้มีดวงตาอ่อนโยนเพียงแรกพบ หัวใจที่เคยหยอกเย้าโลกไม่เคยหยุดนิ่ง กลับเต้นแรงอย่างไม่อาจควบคุม

"เสื้อผ้าบนตัวท่านเล่า?" ฉีอันฉีเอ่ยถาม ทว่าคำตอบกลับมานั้น "เจ้าลิงน้อย เจ้าอยากทำเช่นไรกับข้า ก็จงทำเถิด วันนี้ข้าขอยอมเป็นของเล่นให้เจ้า"

เป็นครั้งแรกที่นายพรานผู้เติบโตมากับผืนป่าอย่างกล้า ได้รู้จักคำว่าเผลอใจให้ใครสักคน และคนนั้นก็คือ คิรินท่านประธานหมื่นล้านจอมเจ้าเล่ห์ ผู้ไม่เคยปล่อยเหยื่อหลุดมือ