Phanti03

เกื้อหนุนกระตุกยิ้มที่มุมปาก ไม่ใช่ยิ้มด้วยความเอ็นดู แต่เป็นยิ้มแบบ 'เตรียมรับมือ' "นึกว่าใครที่ไหน ยัยเด็กขี้มูกโป่งที่เคยร้องไห้ตอนผมไม่แบ่งขนมให้วันนั้นนี่เอง สอบติดวิศวะโยธาได้ยังไงเนี่ย?

“แกเกือบตายรอบนี้ และนั่นคือเหตุผลที่ฉันจะไม่มีวันยอมให้แกกลับไปใช้ชีวิตเสี่ยงตายแบบเดิมโดยไม่มีคนคอยฉุดรั้งแกไว้ "

แพร...เป็นคนที่เขาเลือก และจะเป็นคนที่กำลังจะได้สวมชุดสีขาวบริสุทธ์เพื่อเป็น เจ้าสาวคนนั้น ส่วนฉัน... นลิน ยังคงเป็นเพียงผู้หญิงที่กอดแหวนเงินวงเก่าไว้ในมืออย่างนั้นหรือ ไม่มีทาง!!

“ในเมื่อคุณต้องการให้ฉันมาดูแลเด็ก ๆ ฉันก็ขอยื่นข้อเสนอให้คุณบ้าง คุณต้อง ' จดทะเบียนสมรส ' กับฉัน และภายใน 1 ปีเราจะหย่าขาดจากกัน " หญิงสาวกล้ายื่นคำขาดให้กับชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าอย่างไม่หวาดหวั่นใด