ครานั้นก่อนนางสิ้นชีพตายอนาถด้วยความโง่เขลาเพราะทะนงตน นางต้องตกเป็นนางบำเรอให้องค์ชายที่สภาพกายมิได้ต่างจากมหาโจร แต่มิใช่กับยามนี้ที่นางรู้ซึ้งดีแล้ว หลังได้รับโอกาสอีกครั้งในการกลับมาแก้ไข!

ไป๋หนิงอันบุตรสาวตระกูลขุนนางที่อ่อนแอ ขี้โรค สภาพน่าสมเพชเวทนาเป็นสิ่งที่นางใช้เพื่อตบตาผู้คน เพื่อที่นางจะได้แอบไปเล่นซนสร้างเรื่องโดยไม่มีใครจับได้ นั่นจึงเป็นที่มาของคณิกาผู้เลื่องลือนามเยว่ชื่อ

นางเทียบตนสูงส่งดั่งหงส์ แม้ยามปีกหักก็หาได้ลดความหยิ่งผยองลงไม่ เขามองนางไม่ต่างจากห่านป่าทั่วไป ก็ให้สังเวชใจด้วยนางช่างร้ายกาจนัก เขาจึงกักขังนางเพื่อดัดนิสัย เพื่อกันนางไม่ให้นางนำภัยมาสู่ตระกูล

เมื่อรักทำให้คนฉลาดเช่นสวี่โยวหลันโง่เขลา คิดตื้นเขินเกี้ยวพามู่จิ้งหยางผู้เป็นสามี ผู้ที่ไม่เคยสนจะพบหน้าภรรยากระทั่งคืนเข้าหอ จนเมื่อนางถูกทำให้เจ็บเจียนตาย จึงคิดได้ว่านางหาใช่สตรีไร้ค่าเช่นกาลก่อน