ปลายปากกา สำนักพิมพ์

เขาทั้งดุ ลึกลับ และมีญาณพิเศษ สามารถ ‘เห็น’ สิ่งที่ตาเนื้อไม่เห็นได้ ส่วนเธอคือนางไม้ลายพรางผู้บอบบางกว่าดอกไม้ป่าใดๆ เวลาสบตาโตๆ ขวางๆ หน้างอง้ำขัดอกขัดใจ มันน่าจับพาดบ่าหวดเข้าให้สักทีสองที!

เธอผู้พี่...เปรียบดั่งดอกไม้งามในอุ้งมือหยาบกร้านของเสือหนุ่มจอมอันธพาล ส่วนสาวผู้น้อง...กลับร้อนแรงดั่งเปลวไฟที่ฟาดฟันกับบอดี้การ์ดหนุ่มเรือพ่วงผู้มีหัวใจเย็นชา